Με ποσοστό συμμετοχής που άγγιξε το 41% από το μεσημέρι, η εκλογική διαδικασία έφερε στην πρώτη θέση το νέο κίνημα των φοιτητών, το οποίο μάλιστα, με 140 έδρες, εξασφάλισε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο των 250 εδρών.
Τα Ηγετικά Στελέχη: Μια Συλλογική, «Ακέφαλη» Πρωτοπορία
Το πιο ιδιόμορφο χαρακτηριστικό της «Φοιτητικής Λίστας» είναι η δομή της. Το κίνημα γεννήθηκε από τις μαζικές φοιτητικές κινητοποιήσεις που ξέσπασαν μετά την τραγική κατάρρευση της στέγης στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, μετατρέποντας την οργή κατά της διαφθοράς σε πολιτική δύναμη.
Απουσία Φοιτητών από το Ψηφοδέλτιο: Παρότι σχεδιάστηκε και καθοδηγήθηκε από φοιτητές των πανεπιστημίων του Βελιγραδίου και του Νόβι Σαντ, κανένας φοιτητής δεν τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο. Η ηγεσία επέλεξε σκοπίμως να αποφύγει την προσωπολατρία.
Ηγετική Ομάδα Τεχνοκρατών και Ακαδημαϊκών: Επικεφαλής της λίστας τέθηκε ο Ίλια Σρντάνοβιτς, πλαισιωμένος από ευρέως αποδεκτούς, ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες, ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες, αθλητές και εκπροσώπους αγροτικών συνεταιρισμών.
Η Φιλοσοφία της Συλλογικότητας: Η ηγετική ομάδα αρνήθηκε το μοντέλο του «ενός ισχυρού άνδρα». Διεξήγαγε μια άμεση εκστρατεία —διασχίζοντας τη χώρα ακόμα και με ποδήλατα— για να προσεγγίσει τις αγροτικές περιοχές που αποτελούσαν παραδοσιακά προπύργια του Βούτσιτς.
Επιπλέον, αρκετοί διάσημοι Σέρβοι στήριξαν τη Λίστα, όπως για παράδειγμα ο παλαίμαχος άσος του μπάσκετ, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ο ηθοποιός, Τιχομίρ Στάνιτς και ο πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας, Ντέγιαν Σόσκιτς.
Γιατί Αλλάζει Ριζικά ο Πολιτικός Χάρτης;
Η επικράτηση του κινήματος μετασχηματίζει εκ βάθρων τη Σερβία σε τέσσερις βασικούς άξονες:
Αποκαθήλωση του Αυταρχικού Μοντέλου: Καταρρέει το σύστημα της «ανελεύθερης δημοκρατίας» και ο ασφυκτικός έλεγχος των μέσων ενημέρωσης και των κρατικών μηχανισμών από το SNS.
Θεσμική Επανεκκίνηση: Η εξουσία περνά από τους κομματικούς στρατούς σε μια υπερκομματική διακυβέρνηση με προτεραιότητες την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, τη διαφάνεια και την πάταξη της διαφθοράς.
Σαφής Ευρωπαϊκός Προσανατολισμός: Τερματίζεται η πολυετής τακτική διπλών ισορροπιών ανάμεσα σε Ε.Ε., Ρωσία και Κίνα, δίνοντας νέα ώθηση στην ενταξιακή πορεία της χώρας.
Και τέλος, στέλνεται ένα ηχηρό μήνυμα σε όλη την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων ότι η μαζική και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών στα κοινά μπορεί να ανατρέψει εδραιωμένα καθεστώτα.
