Σε δηλώσεις του την Τρίτη, ο εθνικιστής πολιτικός υποστήριξε ότι η εξέλιξη αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δύο χωρών, ενώ άσκησε κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τη στάση της απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο. Παράλληλα, αναφέρθηκε στη συνεργασία των δύο χωρών με το Ισραήλ, την οποία παρουσίασε ως παράγοντα που στρέφεται κατά της Τουρκίας.
Όπως ανέφερε, το μνημόνιο αποτελεί αποτέλεσμα της πρόθεσης των δύο «φιλικών χωρών», με κοινό ιστορικό παρελθόν και πολιτισμικές αναφορές, να ενισχύσουν περαιτέρω τις μεταξύ τους σχέσεις. Κατά τον ίδιο, η συμφωνία κατοχυρώνει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της Τουρκίας και της Λιβύης στη βάση του διεθνούς δικαίου και της αρχής της ευθυδικίας, χωρίς να θίγει τα δικαιώματα τρίτων χωρών.
Τα πυρά κατά Ελλάδας, Κύπρου και Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Μπαχτσελί υποστήριξε ότι η επικύρωση του μνημονίου προκάλεσε την αντίδραση της Ελλάδας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Ισραήλ, το οποίο κατηγόρησε ότι υποκινεί τις δύο πλευρές κατά της Τουρκίας. Στο στόχαστρό του έβαλε και την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποστηρίζοντας ότι υιοθετεί τις ελληνικές και κυπριακές θέσεις υπό το πρόσχημα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης.
Αναφερόμενος στην κοινή δήλωση της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, ο πρόεδρος του MHP έκανε λόγο για μια προσέγγιση της ΕΕ που, κατά την άποψή του, χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις και αμηχανία.
Παράλληλα, απέρριψε τις ευρωπαϊκές επικρίσεις προς την Άγκυρα, τονίζοντας ότι κανένας ευρωπαϊκός θεσμός ή αξιωματούχος δεν έχει το δικαίωμα να υποδεικνύει στην Τουρκία ποιες αποφάσεις μπορεί να λαμβάνει και ποιες ενέργειες να ακολουθεί.
«Το να κουνούν το δάχτυλο, να κάνουν υποδείξεις και να δίνουν διαταγές για το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει η Τουρκία δεν είναι στην ευχέρεια κανενός, ούτε είναι στο χέρι της Ευρώπης», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Κλείνοντας, ο Μπαχτσελί υποστήριξε ότι η Τουρκία διαθέτει την ισχύ και την πολιτική βούληση να λαμβάνει και να εφαρμόζει αποφάσεις με γνώμονα τα δικά της συμφέροντα, χωρίς να δεσμεύεται από τις προσδοκίες άλλων χωρών.
«Ούτε η Τουρκία ούτε η Λιβύη είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύμφωνα με τις προσδοκίες και τις απαιτήσεις τους», κατέληξε.
