Παντως, ας μην ξεχνάμε και το δολάριο του οποίου η αδυναμία εκτός από το αν δίνει σήμερα μία ανταγωνιστική ώθηση στους αμερικάνους εξαγωγείς, μακροπρόθεσμα ο αντίκτυπος αυτής θα είναι πολύ πιο δυναμικός. Καθώς οι κεντρικές τράπεζες των αναδυόμενων οικονομιών απορροφούν όλο και περισσότερες εισροές δολαρίων για να αμυνθούν στην πίεση που δέχονται τα νομίσματα τους από το αδύναμο αμερικάνικο νόμισμα και την αύξηση των επενδύσεων εκτός των συνόρων, γεμίζουν τα ήδη φουσκωμένα εθνικά επενδυτικά τους κεφάλαια. Αυτά λοιπόν επανεπενδύονται σε μία μεγάλη γκάμα αξιών διεθνώς και ένα τέραστιο μέρος αυτών προσανατολίζεται προς τις μετοχές των ώριμων αγορών. Σύμφωνα με υπολογισμούς το μέγεθος αυτών των funds θα υπερτριπλασιαστεί μέχρι το 2015 στα 12 τρισεκατομμύρια δολάρια, περίπου στο ένα τρίτο της σημερινής παγκόσμιας κεφαλαιοποίησης των χρηματιστηριακών αγορών. Ολες οι χώρες, από το Κατάρ μέχρι το Αζερμπαϊτζάν, επανεπενδύουν δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα στις δυτικές αγορές μέσω εξαγορών, private equity deals αλλά και με το χτίσιμο σημαντικών θέσεων σε μετοχές.

Οσον αφορά αυτούς που ... ψάχνουν την μόχλευση μέσω επενδύσεων άμεσα στις αναδυόμενες γορές, το επιχείρημα είναι ότι αυτές οι αγορές προσφέρουν ελάχιστη ποικιλία αξιών. Οπως υποστηρίζει η Μerrill Lynch, οι αγορές της Βραζιλίας, της Ρωσίας, της Ινδίας και της Κίνας αντιπροσωπεύουν μόνον το 4% της παγκόσμιας κεφαλαιοποιήσης ενώ για παράδειγμα η αμερικάνικη αγορά κατέχει το 44%. Αυτο λοιπόν οδηγεί τους επενδυτές να ψάξουν για μετοχές εταιρειών των ώριμων αγορών οι οποίες έχουν και μεγαλύτερο βάθος και ρευστότητα και που όμως έχουν υψηλή έκθεση στις αναδυόμενες αγορές, κι έτσι πετυχαίνουν 2 σε ένα. παράλληλα, γεύονται και τα προνόμια που προσφέρει το βάθος μιας ώριμης αγοράς αλλά και τα σημαντικά προτερήματα που κατέχει η εξαιρετική οικονομική ανάπτυξη των αναδυόμενων αγορών.

Κ. Ελευθερίου