Πρόκειται για δραστηριότητες που εκτός από τα προβλήματα εξυπηρέτησης των χρεών τους, εμφανίζουν και αρνητικό EBITDA, ήτοι εμφανίζουν αδυναμία να καλύψουν τα λειτουργικά τους κόστη. Η παράμετρος αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, εν όψει της εφαρμογής του θεσμού του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Και αυτό διότι δικαίωμα χρήσης των εργαλείων αναδιάρθρωσης που θα προσφέρει θα έχουν μόνο όσες επιχειρήσεις λάβουν πιστοποιητικό βιωσιμότητας από το 60% των πιστωτών τους.

Οι οδηγίες του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (SSM) και οι δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι διοικήσεις των τεσσάρων συστημικών ομίλων για τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων τους είναι σαφείς. Όποιος όμιλος δεν έχει πιθανότητες ανάκαμψης, θα οδηγείται σε «λουκέτο» και η τράπεζα θα κλείνει την υπόθεση, βάζοντας ένα «στοπ» στις ζημιές της και απελευθερώνοντας κεφάλαια με σκοπό αυτά να προωθηθούν, όταν καταστεί εφικτό, στην πραγματική οικονομία αλλά σε υγιείς επιχειρήσεις.

Όπως επισημαίνουν τραπεζικά στελέχη, η παραπάνω κατευθυντήρια γραμμή αναμένεται να οδηγήσει πολλούς κλάδους σε έναν νέο κύκλο αναδιάρθρωσης και ανακατανομής μεριδίων, καθώς θα τεθούν εκτός αγοράς επιχειρήσεις που, παρά τα σοβαρά προβλήματά τους, παραμένουν ακόμη και σήμερα σε λειτουργία, καθυστερώντας πληρωμές προς πιστωτικά ιδρύματα, Δημόσιο, Ταμεία και ιδιώτες.