Την πρώτη φορά που επιχείρησα να γράψω ένα κείμενο
για τα συναισθήματα που ένιωθα στον μικρό κόσμο της κρητικής επαρχίας όπου ζούσα, πήγαινα μόλις στην Ε΄ Τάξη του Δημοτικού. Τότε δεν ήξερα καν τι σημαίνει να είναι κανείς συγγραφέας. Μου άρεσε όμως η ανακούφιση και η γαλήνη που μου χάρισε αυτή η εξομολόγηση κι έτσι συνέχισα να γράφω. Σταδιακά επεκτάθηκα και σ’ άλλα πράγματα, αφήνοντας απ’ έξω τον εαυτό μου, κι αυτό μου άρεσε ακόμα πιο πολύ… Και κάπως έτσι ξεκίνησα το ταξίδι μου στον κόσμο της λογοτεχνίας, όμως και αυτή την «πλεύση» ακριβώς να μην είχα επιλέξει ο τομέας των τεχνών πάλι θα με είχε κερδίσει, ίσως η ποίηση που είναι ένα μεγάλο ζητούμενο για μένα ή η παραδοσιακή μουσική!
Περισσότερα στο monopoli.gr