Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που μας “μεγάλωσαν”, όχι μόνο με τη μουσική, αλλά και με τη στάση ζωής του. Όταν έφυγε από τη ζωή, πριν από έξι χρόνια, το πλήγμα ήταν μεγάλο. Κάθε φορά που φεύγει ένας καλλιτέχνης, τόσο αγαπητός και επιδραστικός, είναι σαν να χάνεις ένα κομμάτι σου – πόσο μάλλον όταν αυτός ο καλλιτέχνης είναι σαν τον Λουκιανό, μια αστείρευτη πηγή αισιοδοξίας και έμπνευσης.
Λίγο πριν ανέβει στο Θέατρο Λυκαβηττού για το μεγάλο αφιέρωμα προς τιμήν του πατέρα της, η Μαρία Κηλαηδόνη θυμάται την πρώτη της ανάμνηση από τον Λυκαβηττό και απαριθμεί όλα εκείνα, για τα οποία “ευχαριστεί” τον Λουκιανό.