Κοινό σημείο μεταξύ των εποχών, η αγάπη μιας παρέας να φτιάχνει λίστες με όσα αγαπά να τραγουδά στις εκδρομές και τα ταξίδια της. Το κατεβασμένο παράθυρο πάνω στο οποίο τεντώνει τα πόδια του ο συνεπιβάτης σα να ‘ταν το τραπεζάκι μπροστά από τον καναπέ του. Οι αναμνήσεις που μένουν ακουμπισμένες για πάντα στα καθίσματα μιας παρέας που χορεύει αψηφώντας τα χιλιόμετρα που την περιμένουν μέχρι να φτάσει στον προορισμό της.
Το Owner of a lonely heart μιλά για την παράδοξη σχέση που έχουμε με τη μοναξιά. Καθώς ενώ είναι δυσβάσταχτη υπό κανονικές συνθήκες, άπαξ και πληγωθείς, «είναι πολύ καλύτερο να είσαι κάτοχος μια μοναχικής καρδιάς, παρά μιας πληγωμένης».
Σε μουσικό επίπεδο το άλμπουμ απείχε πολύ από τον συνήθη progressive ήχο των Yes που χαρακτήριζε τη μπάντα κατά τη δεκαετία του '70 και την πρώτη περίοδο δημιουργίας της.
Διαβάστε τη συνέχεια στο penna.gr
