Σε ένα τραπέζι, κάποιος διατυπώνει ένα αστείο για τον θάνατο. Δεν απευθύνεται προσωπικά σε κανέναν. Είναι απλώς μακάβριο από εκείνα τα αστεία όπου η ατάκα ισορροπεί οριακά πάνω στο χάσμα ανάμεσα στο φρικτό και το κωμικό.
Το μισό τραπέζι ξεσπά σε γέλια. Το άλλο μισό σιωπά αμήχανα και σπεύδει να αλλάξει κουβέντα.
Η αυθόρμητη παραδοχή των περισσότερων για την ομάδα που γέλασε είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί κουβαλούν κάτι σκοτεινό. Υποθέτουμε ότι όσοι έλκονται από το μακάβριο χιούμορ διαθέτουν μια ανάλογα μακάβρια εσωτερική ζωή, ή ακόμα και επιθετική προσωπικότητα.
Η επιστημονική έρευνα στον τομέα της ψυχολογίας, όμως, αποδεικνύει ότι ισχύει το ακριβώς αντίθετο.
Διαβάστε περισσότερα στο mamamia.gr.
