Συγκεκριμένα, κάνει λόγο για την ανάγκη επέκτασης των δανείων του ελληνικού μηχανισμού δανειακής διευκόλυνσης, την παράταση της λήξης των δανείων του EFSF, την επαναγορά ομολόγων του ελληνικού δημοσίου από την ΕΚΤ και τις εθνικές κεντρικές τράπεζες, την ανταλλαγή του τωρινού κυμαινόμενου επιτοκίου των δανείων με σταθερό επιτόκιο, την ανταλλαγή των τωρινών δανείων με δάνεια συνδεδεμένα με τους δείκτες του ΑΕΠ, την «προετοιμασία» των ιδιωτικοποιήσεων με ευρωπαϊκά κεφάλαια.

Συνολικά, μεταξύ των επιλογών που εξετάζει το think tank, οι πρώτες τρεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε όφελος 17% σε ό,τι αφορά το χρέος για την Ελλάδα, χωρίς ζημιές για τους πιστωτές της ευρωζώνης. Οι άλλες τρεις επιλογές, δεν υπόσχονται μια τέτοια καλή έκβαση, και η επεξεργασία της έβδομης επιλογής θα χρειαστεί αρκετό χρόνο.

Το think tank συστήνει να εξεταστούν αυτές οι επιλογές, ανεξαρτήτως του ποιο κόμμα θα κερδίσει τις εκλογές, σημειώνοντας ωστόσο ότι μια μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους δεν σημαίνει ότι θα καταστούν διαθέσιμα περισσότερα λεφτά για να δαπανήσει η Ελλάδα, αλλά ότι το μελλοντικό κόστος εξυπηρέτησης του χρέους μειώνεται στη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών και επομένως, η Ελλάδα θα έχει να δαπανήσει λιγότερα για την χρηματοδότηση του χρέους της (στο μέλλον).