Η βασική πρόκληση για το οικονομικό επιτελείο είναι να συγκρατήσει το κόστος των καυσίμων, χωρίς να εξαντλήσει πρόωρα τα διαθέσιμα δημοσιονομικά περιθώρια. Άλλωστε, η αβεβαιότητα για τη διάρκεια της διεθνούς ενεργειακής κρίσης καθιστά αναγκαία τη διατήρηση εφεδρειών για την περίπτωση που οι πιέσεις ενταθούν περαιτέρω.

Πετρέλαιο θέρμανσης: Κάτω από τα 1,60 ευρώ η τιμή εκκίνησης

Σύμφωνα, μάλιστα, με τις πληροφορίες που βρίσκονται στο τραπέζι, η συνολική έκπτωση στην αντλία για το πετρέλαιο θέρμανσης αναμένεται κατ΄ ελάχιστον να ανέλθει σε 0,35 ευρώ ανά λίτρο, εκ των οποίων τα 0,20 ευρώ θα καλυφθούν από τα διυλιστήρια. Σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες παρεμβάσεις, η μέση πανελλαδική τιμή κατά την έναρξη της περιόδου εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί λίγο κάτω από τα 1,60 ευρώ ανά λίτρο.

Χωρίς την εφαρμογή των συγκεκριμένων μέτρων, η τιμή θα μπορούσε να κινηθεί μεταξύ 1,85 και 1,95 ευρώ ανά λίτρο, επιβαρύνοντας σημαντικά τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών ενόψει του χειμώνα.

Η φετινή αφετηρία απέχει αισθητά από τα περίπου 1,13 ευρώ ανά λίτρο με τα οποία ξεκίνησε η διάθεση του πετρελαίου θέρμανσης πέρυσι. Η διαφορά αποτυπώνει την ένταση των πιέσεων στην αγορά, παρά την προσπάθεια περιορισμού του τελικού κόστους για τους καταναλωτές.

Στο ίδιο πλαίσιο, προβλέπεται αύξηση του επιδόματος θέρμανσης σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Το μέτρο καλύπτει διαφορετικές μορφές θέρμανσης και αφορά περίπου 1,17 εκατ. νοικοκυριά, με τη γεωγραφική κατανομή και τις διαφορετικές κλιματικές συνθήκες να αποτελούν βασικά κριτήρια για τη διαμόρφωση της ενίσχυσης.

Τι προβλέπεται για βενζίνη και diesel

Για το πετρέλαιο κίνησης, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η υφιστάμενη ενίσχυση αναμένεται να διατηρηθεί τουλάχιστον κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου. Το συνολικό ποσό ανέρχεται σε 0,20 ευρώ ανά λίτρο, με 0,15 ευρώ να καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό και 0,05 ευρώ από τα διυλιστήρια.

Αντίστοιχα, για τη βενζίνη προβλέπεται έκπτωση 0,10 ευρώ ανά λίτρο, με το κόστος να βαρύνει εξ ολοκλήρου τον προϋπολογισμό. Οι παρεμβάσεις αποσκοπούν στον περιορισμό της επιβάρυνσης των οδηγών, αλλά και των έμμεσων επιπτώσεων που έχουν οι υψηλές τιμές καυσίμων στις μεταφορές και στο κόστος προϊόντων.

Τα στοιχεία της αγοράς, πάντως, αναδεικνύουν το μέγεθος της ακρίβειας. Σύμφωνα με το ημερήσιο δελτίο επισκόπησης τιμών υγρών καυσίμων για τη Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026, η μέση πανελλαδική τιμή της αμόλυβδης 95 οκτανίων διαμορφώθηκε στα 2,199 ευρώ ανά λίτρο και της αμόλυβδης 100 οκτανίων στα 2,444 ευρώ. Το diesel κίνησης έφτασε τα 2,118 ευρώ ανά λίτρο, ενώ το υγραέριο κίνησης διαμορφώθηκε στα 1,104 ευρώ.

Δημοσιονομικές αντοχές και ευρωπαϊκές εξελίξεις

Το εύρος των επόμενων κινήσεων, πάντως, θα εξαρτηθεί από την πορεία των διεθνών τιμών και τα περιθώρια του κρατικού προϋπολογισμού. Η κυβέρνηση επιδιώκει να διατηρήσει διαθέσιμους πόρους για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης νέας κλιμάκωσης, καθώς δεν υπάρχει ακόμη σαφής εικόνα για τη διάρκεια της ενεργειακής αναταραχής.

Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία έχει το ελληνικό αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση για μεγαλύτερη ευελιξία στην εφαρμογή των δημοσιονομικών κανόνων. Στόχος είναι να διασφαλιστεί η δυνατότητα λήψης πρόσθετων μέτρων, εφόσον χρειαστεί, χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η δημοσιονομική ισορροπία.

Ανοιχτό παραμένει και το ευρωπαϊκό ζήτημα της φορολόγησης των υπερκερδών των διυλιστηρίων. Από την πλευρά της κυβέρνησης επισημαίνεται ότι οι εταιρείες έχουν ήδη συνεισφέρει σε προηγούμενες παρεμβάσεις, με το συνολικό ποσό να υπερβαίνει τα 100 εκατ. ευρώ.

Τα σενάρια για το πετρέλαιο

Η εξέλιξη των διεθνών τιμών αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα για την πορεία του κόστους των καυσίμων τους επόμενους μήνες. Το βασικό σενάριο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προβλέπει επιστροφή σε συνθήκες ομαλότητας τον Οκτώβριο του 2027. Αντίθετα, το δυσμενέστερο ενδεχόμενο προβλέπει παράταση των συγκρούσεων έως το πρώτο εξάμηνο του 2027 και άνοδο της τιμής του πετρελαίου ακόμη και στα 130 δολάρια το βαρέλι στις αρχές του επόμενου έτους.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η αποτελεσματικότητα των κυβερνητικών παρεμβάσεων θα κριθεί από το κατά πόσο θα περιορίσουν την τελική επιβάρυνση των καταναλωτών, χωρίς να δημιουργήσουν πρόσθετες πιέσεις στα δημόσια οικονομικά