.
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Real fm. ο κ. Αρβανιτόπουλος ανέφερε: «Εδώ μιλάμε για ανθρώπους, οι οποίοι θα πρέπει να απορροφηθούν σε άλλες θέσεις. Δεν μιλάμε για απολύσεις. Δεν θα υπάρξει καμία απόλυση στο υπουργείο Παιδείας. Μιλάμε για ανθρώπους που θα απορροφηθούν είτε σε διοικητικές υπηρεσίες του ιδίου υπουργείου, είτε -εάν αυτό δεν καταστεί εφικτό- σε άλλα υπουργεία».
«Αυτό το οποίο είχε συμβεί είναι ότι τον Νοέμβριο η τρόικα επέβαλε στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης, από τους 12.500 περίπου δημοσίους υπαλλήλους που θα μπουν στην κινητικότητα, οι 7.500 να προέρχονται από το υπουργείο Παιδείας. Γιατί; Γιατί είδαν το υπουργείο Παιδείας ως τη μεγαλύτερη δεξαμενή δημοσίων υπαλλήλων. Δεν είναι έτσι όμως τα πράγματα. Ο ποσοτικός προσδιορισμός, εκ προοιμίου, πριν από την αξιολόγηση είναι μεθοδολογικό σφάλμα» συνέχισε.
Ο κ. Αρβανιτόπουλος συμπλήρωσε πως «κάθε υπουργείο πρέπει να αξιολογήσει τις δομές τους, [...] να δει πού έχει κενά και πού έχει πλεονάζοντες. Και από εκεί να πάρει αυτούς που περισσεύουν και να καλύψει στους τομείς που λείπουν».
Βρέθηκαν 2.000 υπεράριθμοι εργαζόμενοι
Και συνέχισε: «Εμείς τι κάναμε λοιπόν; Μέσα σε έξι μήνες ολοκληρώσαμε την αξιολόγηση των δομών και των διαδικασιών του υπουργείου μας, που στο σύνολό του απασχολεί 196.000 υπαλλήλους. Με άλλα λόγια το ένα τρίτο του συνόλου του ελληνικού Δημοσίου. Και είπαμε ότι, με κριτήρια αξιολόγησης και με το Stuffing Plan, δηλαδή με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο διαχείρισης του προσωπικού, ο αριθμός δηλαδή των υπεράριθμων είναι γύρω στους 2.000» δήλωσε ακόμη ο κ. Αρβανιτόπουλος.
«Επειδή επιστημονικά ήταν ορθό, δέχτηκε τα αποτελέσματα η τρόικα. Αξιολογήθηκαν δομές, αξιολογήθηκαν διαδικασίες, είδαμε πού υπάρχουν τα κενά και είπαμε ότι αυτοί που περισσεύουν είναι περίπου 2.000 οι οποίοι μπορούν να βγουν στην κινητικότητα και να απορροφηθούν είτε σε διοικητικές υπηρεσίες του ίδιου του υπουργείου είτε σε άλλα υπουργεία. Παράλληλα είδαμε τις ειδικότητες που έχουμε υπεράριθμους. Και μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία αξιολόγησης καταλήξαμε σε αυτόν τον αριθμό. Δεν είναι δηλαδή ένα ποσοστιαίο μέγεθος το οποίο βγαίνει ποσοτικά και άκριτα. Αυτό λοιπόν νομίζω ότι πρέπει να αποτελέσει ένα 'μπούσουλα'» κατέληξε.
