Ως τέτοιες υποθέσεις αναφέρει την ΕΡΤ, το Μνημόνιο, τη Siemens, τη λίστα Λαγκάρντ, τις υποθέσεις υποβρυχίων-εξοπλιστικών και την εκποίηση δημόσιας περιουσίας.
Για την διαπραγμάτευση με την ΕΕ, ξεκαθαρίζει ότι δεν θα γίνει από μηδενική βάση, αλλά στη βάση του ευρωπαϊκού κεκτημένου δεκαετιών για την προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων, αλλά και στη βάση του προηγούμενου της διαγραφής του γερμανικού χρέους του 1953.
Για το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας δηλώνει ότι το κόμμα της δεν θα βαδίσει στην πεπατημένη των «διακοσμητικών Προέδρων»-εκτελεστικών οργάνων της κυβέρνησης «που εκδίδουν Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου με τη σέσουλα και ανοιγοκλείνουν τη Βουλή κατά παραγγελία».
