Και όμως εν έτει 1945, ο βραβευμένος με Νόμπελ για την ανακάλυψη της πενικιλίνης Alexander Fleming, προειδοποίησε για ένα μέλλον ζοφερό, όπου τα αντιβιοτικά θα καταναλωνόταν εν αφθονία και τα βακτήρια θα γινόταν ανθεκτικά. Σήμερα αυτό το μέλλον μοιάζει πιο επαπειλούμενο παρά ποτέ. Μιλώντας στους δημοσιογράφους το περασμένο φθινόπωρο, ο Tom Frieden, διευθυντής του Centers for Disease Control and Prevention, σήμανε έναν παρόμοιο "συναγερμό": "Αν δεν είμαστε προσεκτικοί, σύντομα θα βρεθούμε σε μία όψιμη βακτηριακή εποχή. Στην πραγματικότητα, για κάποιους ασθενείς και γονιούς, είμαστε ήδη εκεί.

Οι απαρχές του προβλήματος εντοπίζονται στην υπερκατανάλωση. Πρόσφατες έρευνες που διεξήγαν γιατροί στα πανεπιστήμια των Harvard και Brigham, έδειξαν πως η συντριπτική πλειοψηφία των αντιβιοτικών που χορηγούνταν για πονόλαιμους και οξεία βροχύτιδα - μία ίωση που προκαλείται σχεδόν πάντα από ιούς - αποδείκτηκαν αναποτελεσματικά.

Εώς και το 80% των αντιβιοτικών που χρησιμοποιούνται στην Αμερική κάθε χρόνο, δίνονται στα ζώα. Τα αντιβιοτικά είναι η πηγή ζωτικότητας για τα κρέατα και τις βιομηχανίες πουλερικών, οι οποίες χορηγούν φάρμακα στα κοπάδια τους, χρησιμοποιώντας το ως μέσο επιτάχυνσης της ανάπτυξης και αντιμετώπισης των ασθενειών που προκαλούνται από το συνωστισμό και τις άσχημες συνθήκες διαμονής των ζώων.