Μία πιθανή αναταραχή μπορεί να προέλθει από την αγορά σταθερού εισοδήματος δηλαδή τα επιτόκια και τις αποδόσεις των ομολόγων, τα οποία πλεόν βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. Οπως και το 1986 και το 1995, το ράλι του 2006-2007 συνδέθηκε με τις προσδοκίες της αγοράς για μειώσεις επιτοκίων από την Fed. Οταν η ανάπτυξη επιταχυνθεί και το επιτοκιακό κλίμα αρχίσει να αλλάζει, τότε οι κίνδυνοι για τις αγορές των μετοχών θα αρχίσουν να αυξάνονται. Επίσης, οι αυξήσεις των αποδόσεων των ομολόγων είναι καλές για τις μετοχές μέχρι ενός σημείου όμως και αυτό είναι το σπάσιμο του 5% στις αποδόσεις των αμερικάνικων κρατικών ομολόγων. Τότε, ο θετικός αντίκτυπος της υψηλότερης οικονομικής ανάπτυξης, θα εξαλειφθεί από τον αρνητικό αντίκτυπο στις αποτιμήσεις των μετοχών και τα ομόλογα ως εναλλακτική επένδυση.
Επίσης ανησυχητικό είναι πως οι πιστωτικές αγορές σήμερα είναι κάπως ... παράλογες. Ο αναλυτής κ. Νίλ ΜακΛις τονίζει πως έτσι όπως έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα στις πιστωτικές αγορές σήμερα, το σταθμικό μέσο κόστος κεφαλαίου ( WACC ) μειώνεται όσο αυξάνεται το χρέος μιας εταιρείας, ενώ κανονικά θα πρέπει να αυξάνεται καθώς ένα μικρό επίπεδο χρέους είναι καλό μεν για μια εταιρεία αλλά όχι το υπερβολικό. Ολο αυτό λοιπόν έχει οδηγήσει σε υπερβολική όρεξη για ρίσκο ιδιαίτερα από τα private equity.
’λλες αφορμές της διόρθωσης μπορεί να είναι η διόρθωση στις ακριβές αγορές κατοικίας, η επιστροφή του carry trade στο γιεν και η υπερθέρμανση της κινεζικής οικονομίας καθώς το «ένστικτο» της Morgan Stanley λέει πως όλα τα καλά και τα κακά που θα συμβούν στις αγορές αυτή την δεκαετία θα είναι συνδεδεμένα με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, με την Κίνα.
O διεθνής οίκος στέκεται επίσης στην πολύ καλή εικόνα της κερδοφορίας των εταιρειών, η οποία στέλνει μάλλον λάθος σημάδια στις αγορές. Όπως δείχνουν τα πράγματα, το πρώτο τρίμηνο του 2007 θα είναι ένα από τα καλύτερα στην ιστορία. Το καλύτερο ιστορικά είναι αυτό του 2000, και το δεύτερο καλύτερο αυτό το 2006, τα οποία ακολουθήθηκαν από σημαντικές διορθώσεις στις ευρωπαϊκές μετοχές. Μήπως λοιπόν, η εντυπωσιακή κερδοφορία τείνει να δίνει στις αγορές μια λανθασμένη αίσθηση ασφάλειας;
Τα προαναφερθέντα, σύμφωνα πάντα με την M.S, πιθανώς να προκαλέσουν αυτές τις αναταρχές στις αγορές στο βραχυπρόθεσμο διάστημα το οποίο χαρακτηρίζεται και ως το δεύτερο μισό της bull market. Οπως παρατηρούν οι αναλυτές, το πρώτο μισό των bull markets είναι ο «παράδεισος των αποτιμήσεων» με τις αγορές να ανεβαίνουν σε ευθεία γραμμή. Το δεύτερο μισο συνήθως τελειώνει με τον ερχομό της ύφεσης. Κατά την διάρκεια του δεύτερου αυτού μέρους υπάρχει συνήθως έντονη κινητικότητα εξαγορών και συγχωνεύσεων, μεγάλη συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών, αύξηση στα p/e και συχνές μεγάλες διορθώσεις. Για παράδειγμα, το 1987 και το 1988 το κύμα των deals ήταν έντονο αλλά οι ευρωπαϊκές μετοχές διόρθωσαν πάνω από 30%