Αυτονόητο θα πει κανείς και δεν χρειαζόταν να μπούμε στα Προγράμματα για να συμμαζευτεί το διοικητικό χάος. Όμως κι εδώ η χαρά μετριάζεται, όταν μετά την πρώτη παράγραφο του σχετικού άρθρου στο Πολυνομοσχέδιο για τους ΟΤΑ που κατατέθηκε στη Βουλή, διαβάζει κανείς, ότι…«ο τύπος, το περιεχόμενο των στοιχείων, ο χρόνος, ο τρόπος ενημέρωσης των βάσεων δεδομένων, οι φορείς στους οποίους παρέχεται ηλεκτρονική πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του παρόντος, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία», παραπέμπεται, όπως συνήθως συμβαίνει στον τόπο μας στην έκδοση υπουργικών αποφάσεων, οι οποίες δεν εκδίδονται ποτέ!..
Γιατί άραγε όλες αυτές οι προϋποθέσεις δεν περιλαμβάνονται ήδη στο νομοσχέδιο; Επειδή, διαχρονικά οι πολιτικές ηγεσίες, προτιμούν να «κάνουν παιχνίδι», παρά να προωθήσουν απλά και λειτουργικά συστήματα διαφανούς διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Οπότε ΚΑΙ αυτός ο νόμος αποκλείεται να εφαρμοστεί.
Κι ύστερα μας φταίει ο Σόϊμπλε και οι ξένοι που λέει κι ο κυρ- Βασίλης Λεβέντης…