Σεπτέμβριος 2013, Θεσσαλονίκη: «Είναι οξύμωρο και αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν σε μια περίοδο κρίσης, σε μια περίοδο που ζητάμε βοήθεια από τους εταίρους αυτοί να απαιτούν, να τους δίνουμε χρήματα για να νοικιάζουμε οπλικά συστήματα».
«Οι γνώστες μάλιστα, οι βαθύτεροι γνώστες των τεχνικών ζητημάτων με ενημερώνουν ότι αυτά τα πλοία, είναι πλοία ακατάλληλα για τη χώρα μας, διότι είναι πλοία ανθυποβρυχιακού αγώνα και μάλιστα σε ανοικτές θάλασσες, όχι σε κλειστές θάλασσες όπως το Αιγαίο. Και προβλέπεται μάλιστα να τα νοικιάσουμε 200.000.000 το χρόνο για μια 5ετία, δηλαδή 1 δις στην 5ετία. Με δυο λόγια από τη μια τσέπη βγαίνει η βοήθεια από την άλλη μπαίνει. Το είχε πει αυτό και ο Κον Μπεντίτ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, είχε απόλυτο δίκιο». Αυτά έλεγε τότε, στην συνέντευξη της ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας, αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με πομπώδες ύφος και γνώση επί των στρατιωτικών βαθιά. Πέντε χρόνια αργότερα, και αφότου διαπίστωσε ότι η θάλασσα έχει σύνορα, παρά τις περί του αντιθέτου πεπεποιθήσεις του, τις οποίες είχε εκφράσει σε μία άλλη ΔΕΘ το 2015, ο κ. Τσίπρας υπογράφει συμφωνία με την γαλλική κυβέρνηση. Για την ενοικίαση δύο γαλλικών φρεγατών τύπου Fremm. Τις ίδιες ακριβώς που απέρριπτε ως ακατάλληλες το 2013. Αλλη μία μεγάλη στιγμή συνέπειας και σοβαρότητας.
