Από εκεί κι έπειτα, αρχίζουν διάφορα αρκετά δυσνόητα ΣΥΡΙΖΑϊκά. Π.χ. ο Γραμματέας του κόμματος Πάνος Σκουρλέτης, λέει ότι η παραίτηση Κοτζιά είναι ακατανόητη. Αυτό, μάλον δεν θα πρέπει να ερμηνευτεί ως αιχμή προς τον πρώην υπουργό, αλλά προς τον Πρωθυπουργό. Λόγω της επαναβεβαίωσης της σχέσης του με τον Πάνο Καμμένο.
Ερχεται όμως και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο οποίος χθες καλούσε τον Κοτζιά να παραιτηθεί και λέει: «Ο κ. Κοτζιάς να εξηγήσει τους λόγους που παραιτήθηκε με δεδομένο την προσήλωση της κυβέρνησης στη Συμφωνία των Πρεσπών».
Αυτό τώρα, δύο εξηγήσεις μπορεί να έχει: αφενός, ότι η «προσήλωση» στην Συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι και τόσο δεδομένη. Αλλωστε είναι γνωστό ότι όταν έρχεσαι να διαβεβαιώσεις για κάτι στην πολιτική, συνήθως ανοίγεις τον δρόμο για την μεγάλη κωλοτούμπα.
Αφετέρου, ότι ο ψαλιδισμένος Τζανακόπουλος, οφείλει να υπηρετήσει στο ακέραιο τις επιλογές του Τσίπρα και να υπερθεματίσει. Είτε λόγω της θέσεώς του, είτε επειδή εκλογές έρχονται και αναζητεί απεγνωσμένα στηρίγματα. Μην ξεχνάμε ότι στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ εξελέγη με το ζόρι, στην 18η θέση ανάμεσα στους 21…
Ετσι δικαιολογούνται κάποιες φορές οι άρες μάρες κουκουνάρες.