Ετσι, έχει πάρει το παιχνίδι πάνω του, οργώνει κάμπους και ραχούλες, κάνει ομιλίες, αλλά τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται προ εκπλήξεων. Πάει στην Κοζάνη (άγνωστο τι μπορεί να περίμενε πηγαίνοντας εκεί…), μιλάει σε ένα άδειο γήπεδο μπάσκετ.
Πάει στο Αγρίνιο, μιλάει σε μία άδεια πλατεία.
Πάει στον Πειραιά, μιλάει σε μερικές δεκάδες πολιτευτές, στελέχη και πιθανώς τους συγγενείς τους…
Η εικόνα είναι πολύ διαφορετική από εκείνην του 2015.
Τότε οι συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να συγκρίνονται με εκείνες της ΝΔ και του ΠαΣοΚ των προηγούμενων περιόδων, είχαν σαφώς περισσότερο κόσμο, εξέπεμπαν κάτι, φαινόταν μία πολιτική ορμή.
Τώρα αυτό δεν υπάρχει πλέον και ας προσπαθούν ματαίως τα στελέχη του να πείσουν ότι συγκεντρώνουν ασυγκράτητες λαοθάλασσες.
Ο Πειραιάς ήταν ένα πολύ χαρακτηριστικό (και ανησυχητικό για τον ΣΥΡΙΖΑ) δείγμα. Όπως ψιθύριζαν κάποια από τα έμπειρα στελέχη, ήταν και ένα μεγάλο λάθος να διακινδυνεύσει ο Τσίπρας τέτοιο φιάσκο λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές…