Χαρακτηριστικά παραδείγματα η Μάλτα και η Δανία, με τους εμβολιασμούς ανά 100 κατοίκους να βρίσκονται στο 4,53 και 3,62, αντίστοιχα (στην Ελλάδα είναι στο 1,7).
Η απάντηση είναι ότι στις χώρες αυτές, είχε επιλεγεί η στρατηγική του μαζικού εμβολιασμού, όσο το δυνατόν περισσότερων κατοίκων με τις πρώτες δόσεις του εμβολίου, θεωρώντας βέβαιο ότι εγκαίρως θα γίνει και η προμήθεια των ποσοτήτων για τις δεύτερες.
Τώρα λοιπόν που αναδύεται το πρόβλημα, σε κάποιες χώρες υπάρχει ο κίνδυνος ανεπάρκειας των δεύτερων εμβολιαστικών δόσεων και ακύρωσης της προσπάθειας.
Στην Ελλάδα η στρατηγική που επιλέχθηκε είναι διαφορετική, εξού και ο πιο αργός ρυθμός: όσοι κάνουν την πρώτη δόση του εμβολίου, αυτομάτως έχουν εξασφαλισμένη και τη δεύτερη.