Προφανές δεν μπορεί να είναι τίποτα, πάντως ορατό είναι ήδη ότι τη μεγάλη πίεση τη δέχεται το ΠαΣοΚ, λόγω των δικών του χειρισμών και όχι της υπόθεσης αυτής καθεαυτής, η οποία άλλωστε δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη.
Το θέμα με το ΠαΣοΚ και την ατσαλοσύνη του, είναι κατά βάση ότι η διαγραφή της Καϊλή συνδυάστηκε και με πολιτική τοποθέτηση του Ανδρουλάκη για τις επιδιώξεις του στις εκλογές, αφού είπε ότι στόχος είναι να στείλει τη ΝΔ στην αντιπολίτευση και να σχηματίσει προοδευτική διακυβέρνηση (προφανώς με το ΣΥΡΙΖΑ, ποιον άλλον;), η οποία όμως δεν θα θυμίζει σε τίποτα τη σύμπραξη με τον Καμμένο.
Με λίγα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ μόνος του, ήταν και είναι μία χαρά, ο Καμμένος ήταν το πρόβλημα.
Βέβαια το περιβάλλον του Ανδρουλάκη έχει αρχίσει πάλι να διακινεί τα γνωστά «δεν καταλάβατε, δεν εννοούσαμε αυτό» κ.λπ. Όμως και αυτό μόνο χειρότερα τα κάνει τα πράγματα…