Από την άλλη, υπάρχει και το επιχείρημα του «κοίτα ποιος μιλάει», το οποίο επί της ουσίας μπορεί να μην σημαίνει τίποτε, όμως αν τεθεί το ζήτημα της αξιοπιστίας, έχει ιδιαίτερη σημασία.
Εν προκειμένω, το ποιος δικαιούται να ομιλεί αφορά πρωτίστως το ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έχει διανύσει όλη την απόσταση από το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη», στο «τέρμα η ασυλία στους κακοπληρωτές» και την κατάργηση του νόμου Κατσέλη και στο «20.000 πλειστηριασμοί δεν είναι και πολλοί», που είπε ο Τσίπρας στην τελευταία του συνέντευξη.
Το ερώτημα, καλώς ή κακώς, τίθεται στην συγκεκριμένη περίοδο σε άλλη βάση. Τι θα ψηφίσουν οι θιγόμενοι από τους πλειστηριασμούς και από ποιον έχουν να περιμένουν τι;
Το θέμα της αξιοπιστίας θα κρίνει πολλά, τουλάχιστον για όσους επιλέξουν να ψηφίσουν και όχι κάτι άλλο.
Τα σχετικά πρωτοσέλιδα της Αυγής είναι απλώς χαριτωμένα ενθύμια…