Πρώτη κατέθεσε η Κατερίνα Αντωνοπούλου, η οποία επέβαινε στο δεύτερο βαγόνι της αμαξοστοιχίας Intercity. Ακολούθησαν οι καταθέσεις του Κυριάκου Μπουσνάκη από το πέμπτο βαγόνι, της Ευδοκίας Τσάπαρη από το τρίτο και της Σταυρούλας Καψάλη από το έκτο.
«Επικρατούσε το απόλυτο χάος»: Η διαφυγή από το δεύτερο βαγόνι
Την απόλυτη αναστάτωση που ακολούθησε τη σύγκρουση περιέγραψε η Κατερίνα Αντωνοπούλου, η οποία ανέφερε ότι το τρένο άρχισε να τραντάζεται έντονα, πριν σβήσουν τα φώτα και βρεθεί στο έδαφος από τη δύναμη της πρόσκρουσης.
Λίγο πριν από το δυστύχημα, όπως κατέθεσε, μετακινούνταν ανάμεσα στο πρώτο βαγόνι, το κυλικείο και τη θέση της, προσπαθώντας να ηρεμήσει τον ανήσυχο γάτο της. Κατά τη διάρκεια αυτών των μετακινήσεων είχε γνωρίσει ορισμένους από τους επιβάτες που έχασαν αργότερα τη ζωή τους, μεταξύ των οποίων τις αδελφές Πλακιά, την Εριέττα Μόλχο, τη Φραντσέσκα Μπέζα και τη Μάρθη Ψαροπούλου.
Μετά τη σύγκρουση παρέμεινε για λίγο στο εσωτερικό του βαγονιού, αναζητώντας το κατοικίδιό της και προσπαθώντας να συνδράμει άλλους επιβάτες. Όταν, όμως, οι φλόγες άρχισαν να πλησιάζουν, αναγκάστηκε να διαφύγει από σπασμένο παράθυρο, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στον αγκώνα κατά την πτώση της.
Όπως σημείωσε, η κατάσταση έξω από το βαγόνι ήταν ακόμη πιο χαοτική. Με τη συνδρομή δύο συνεπιβατών της, αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, προσπάθησαν να απομακρύνουν τον Ρομπέρτο Ντρίστι από τη φωτιά, ενώ παράλληλα περιποιήθηκαν το τραυματισμένο πόδι της Ντίνας Μαγδαλιανίδη, δένοντάς το.
Η μάρτυρας στάθηκε ιδιαίτερα στην καθυστέρηση των ασθενοφόρων να φτάσουν στην πλευρά των αγρών, όπου είχαν συγκεντρωθεί οι επιζώντες.
«Αυτό το έγκλημα ήταν αναμενόμενο», ανέφερε ολοκληρώνοντας την κατάθεσή της. Σε ερώτηση της προέδρου του δικαστηρίου για το ενδεχόμενο ενδιάμεσης στάσης της επιβατικής αμαξοστοιχίας μετά την αναχώρησή της από τον σταθμό της Λάρισας, απάντησε ότι δεν θυμόταν να έχει πραγματοποιηθεί κάποια στάση.
Κυριάκος Μπουσνάκης: Σκοτάδι, τραυματισμοί και κραυγές μέσα στο βαγόνι
Τις δραματικές συνθήκες που επικράτησαν στο πέμπτο βαγόνι μετέφερε στην κατάθεσή του ο Κυριάκος Μπουσνάκης, ο οποίος εμφανίστηκε εμφανώς συγκινημένος. Όπως ανέφερε, ταξίδευε συχνά με τρένο και είχε επισκεφθεί την Αθήνα για το τριήμερο. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής είχε μετακινηθεί σε διαφορετικά σημεία της αμαξοστοιχίας, προτού καθίσει κοντά στο έκτο βαγόνι.
Από τη διαδρομή μετά τη Λάρισα θυμόταν ορισμένες αυξομειώσεις στην ταχύτητα, μέχρι τη στιγμή που ακούστηκε ένας ισχυρός κρότος. Τα τζάμια έσπασαν, ο ίδιος τραυματίστηκε στο κεφάλι και στο γόνατο, ενώ το βαγόνι εκτροχιάστηκε και βυθίστηκε στο σκοτάδι, καθώς τα φώτα έσβησαν.
Στη συνέχεια προσπάθησε να διαπιστώσει αν μπορούσε να κινήσει τα πόδια του, την ώρα που γύρω του ακούγονταν απεγνωσμένες φωνές επιβατών που φοβούνταν ότι θα πεθάνουν. Παράλληλα, έκανε λόγο για μια παράξενη μυρωδιά καπνού, την οποία δεν μπορούσε να αναγνωρίσει.
Η μαρτυρία του αποτύπωσε τον πανικό που επικράτησε στο εσωτερικό του βαγονιού, με τους τραυματισμένους επιβάτες να προσπαθούν να αντιληφθούν τι είχε συμβεί και να βρουν τρόπο διαφυγής μέσα στο σκοτάδι.
Ευδοκία Τσάπαρη: Η έξοδος από το παράθυρο και οι πρώτες προσπάθειες διάσωσης
Τις στιγμές του εκτροχιασμού και τις προσπάθειες απεγκλωβισμού από το τρίτο βαγόνι περιέγραψε η Ευδοκία Τσάπαρη, η οποία ταξίδευε από την Αθήνα μαζί με τον σύντροφό της.
Σύμφωνα με την κατάθεσή της, η αμαξοστοιχία είχε σταματήσει για περίπου μισή ώρα στο Παλαιοφάρσαλο, ενώ ακολούθησε ακόμη μία στάση σε σημείο που δεν μπορούσε να προσδιορίσει, πριν από την άφιξη στη Λάρισα.
Μετά την αναχώρηση από τον σταθμό της Λάρισας, το τρένο ανέπτυξε μεγάλη ταχύτητα. Η ίδια θυμόταν έντονο ταρακούνημα και διαδοχικά φρεναρίσματα, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να εκτιναχθούν προς τα εμπρός. Ακολούθησαν ο εκτροχιασμός, η διακοπή του φωτισμού και οι κραυγές ανθρώπων που είχαν εγκλωβιστεί στα συντρίμμια.
Το χέρι της είχε παγιδευτεί, ενώ όταν κατάφερε να ανοίξει τα μάτια της αντίκρισε καπνό. Όπως ανέφερε, οι φωνές των ανθρώπων που ζητούσαν βοήθεια εξακολουθούν να τη στοιχειώνουν.
Τελικά, η ίδια και ο σύντροφός της κατάφεραν να βγουν από ένα σπασμένο παράθυρο. Έξω αντίκρισε τη φωτιά και διαπίστωσε ότι το χέρι της αιμορραγούσε, χωρίς αρχικά να αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα του τραυματισμού της. Ο σύντροφός της προσπάθησε να την καθησυχάσει λέγοντας ότι πρόκειται περί γρατζουνιάς.
Στο σημείο συνάντησαν και άλλους επιζώντες, μεταξύ των οποίων μια μητέρα με τα παιδιά της και μια νεαρή γυναίκα που είχε χάσει τις αισθήσεις της. Παράλληλα, μια άλλη μητέρα αναζητούσε απεγνωσμένα βοήθεια, καθώς το παιδί της ήταν ανοσοκατεσταλμένο.
Όταν έφτασαν οι πυροσβέστες, χρησιμοποίησαν σχοινί για να βοηθήσουν τους επιζώντες να ανέβουν σε ασφαλέστερο σημείο. Η Τσάπαρη χρειάστηκε επιπλέον τη βοήθεια πυροσβέστη για να ολοκληρώσει την ανάβαση. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το τούνελ, όπου ο καπνός δυσχέραινε την αναπνοή, και επιβιβάστηκαν σε λεωφορεία.
Κατά τη μεταφορά τους άρχισαν να πληροφορούνται ότι υπήρχαν νεκροί. Η ίδια διακομίστηκε στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, με εγκαύματα, καμένα μαλλιά και αιμορραγία στα αυτιά.
Κλείνοντας την κατάθεσή της, αναφέρθηκε στις ψυχολογικές συνέπειες που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι επιζώντες, στις φοβίες που τους συνοδεύουν και στο βάρος της επιβίωσης, όταν άλλοι άνθρωποι που ταξίδευαν μαζί τους δεν τα κατάφεραν. Υπογράμμισε, επίσης, ότι οι επιβάτες δεν ήταν εμπορεύματα και πως το δυστύχημα θα μπορούσε να έχει συμβεί στον καθένα.
Σταυρούλα Καψάλη: Έσπασαν τα παράθυρα για να εγκαταλείψουν το έκτο βαγόνι
Την προσπάθεια διαφυγής των επιβατών από το έκτο βαγόνι περιέγραψε η Σταυρούλα Καψάλη, η οποία ταξίδευε μόνη από την Καρδίτσα. Λίγο πριν από τη σύγκρουση είχε περάσει από το βαγόνι μία εργαζόμενη στην καθαριότητα. Αμέσως μετά, σύμφωνα με την περιγραφή της, το βαγόνι άρχισε να κινείται βίαια μπρος και πίσω, σαν να ανασηκωνόταν, προκαλώντας πανικό στους επιβάτες.
Η εργαζόμενη τραυματίστηκε και αιμορραγούσε, με συνεπιβάτες να προσπαθούν να τη βοηθήσουν χρησιμοποιώντας χαρτομάντιλα. Την ίδια στιγμή, άλλοι επιβάτες έσπαγαν με κλωτσιές τα τζάμια, προκειμένου να ανοίξουν διόδους διαφυγής, καθώς ο καπνός είχε αρχίσει να εισέρχεται στο βαγόνι.
Η πόρτα άνοιξε, σύμφωνα με την εκτίμησή της, περίπου πέντε λεπτά μετά τη σύγκρουση, ενώ η ίδια κατάφερε να βγει περίπου δέκα λεπτά αργότερα. Από απόσταση αντίκρισε τη φωτιά και, αφού επικοινώνησε με την οικογένειά της, ακολούθησε μαζί με άλλους επιβάτες την αντίθετη κατεύθυνση κατά μήκος των γραμμών, περνώντας από το έβδομο βαγόνι.
Η ομάδα έφτασε στο τέλος μιας αερογέφυρας, όπου οι επιβάτες έριξαν έναν φράχτη με τα πόδια, προκειμένου να περάσουν, ενώ αστυνομικοί τούς βοήθησαν να βγουν στον δρόμο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην αερογέφυρα, η Καψάλη θυμόταν ότι άκουγε ανθρώπους να ζητούν βοήθεια.
Στη συνέχεια επιβιβάστηκε σε λεωφορείο, το οποίο έφτασε στη Θεσσαλονίκη περίπου στις 3:30 τα ξημερώματα. Κατά τη διαδρομή, οι επιβάτες προσπαθούσαν να μάθουν νέα για συγκεκριμένα πρόσωπα που αναζητούσαν, χωρίς να παίρνουν σαφείς απαντήσεις.
Οι καταθέσεις των επιζώντων συνεχίζονται στο δικαστήριο της Λάρισας.



