Εν όψει των όποιων διευθετήσεων και δίχως να είναι ορατό το πώς θα καταλήξει η υπόθεση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς και τη λειτουργία της Μονής εν γένει, ως «σφήνα» στη συζήτηση ήλθε η επιστολή του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου για το ζήτημα. Απευθυνόμενος στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου δρ. Χαναφί Αλί Γκεμπαλί, ο Νικήτας Κακλαμάνης αναφέρεται στο νομικό και στο περιουσιακό καθεστώς της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά. Όπως τονίζει, για την Ελλάδα και διεθνώς, το νομικό καθεστώς της Ιεράς Μονής της Αγίας Αικατερίνης αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως ζήτημα Διεθνούς Δικαίου, όπως αυτό προκύπτει από διατάξεις της Σύμβασης της UNESCO του 1972 για την Παγκόσμια Πολιτιστική και Φυσική Κληρονομιά.
Στη σύμβαση έχουν προσχωρήσει 191 Κράτη-Μέλη του ΟΗΕ - ανάμεσα τους και η Αίγυπτος- και έχει υπέρμετρη τυπική ισχύ σε σχέση με τις διατάξεις νόμων των κρατών, που την έχουν καταστήσει μέρος της έννομης τάξης τους. Κατά τούτα, υπογραμμίζεται στην επιστολή του ΠτΒ, ότι η Αίγυπτος, δεν μπορεί να αντιτάξει προς οιονδήποτε – συνεπώς και προς την Ελλάδα- το εσωτερικό της δίκαιο και τις δικαστικές αποφάσεις που το εφαρμόζουν επικαλούμενη, δήθεν, αδυναμία εφαρμογής της στην πράξη.
Συμπερασματικά στην επιστολή επισημαίνεται ότι : «Πέρα και έξω από κάθε αντίθετη ρύθμιση ή δικαστική απόφαση του εσωτερικού της δικαίου, η Αίγυπτος, με βάση την Σύμβαση της UNESCO του 1972 στην οποία προσχώρησε έχει διεθνή υποχρέωση, έναντι πάντων, αφενός να σέβεται πλήρως τον χαρακτήρα και την ενεργό λειτουργία της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά ως Μνημείου της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς που συνιστά Κέντρο της Ορθόδοξης Πνευματικότητας, αξιοποιώντας κατά βούληση όλα, ανεξαιρέτως, τα κατά το 2002 και παλαιότερα περιουσιακά της στοιχεία».
Στον επίλογο της επιστολής, ο Νικήτας Κακλαμάνης επισημαίνει την προσδοκία και την πεποίθηση ότι η Βουλή της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου «θα αντιμετωπίσει, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, ευμενώς το κατά τα προμνημονευόμενα καθ’ όλα δίκαιο αίτημά μας για την υπό καθεστώς πρωτίστως Διεθνούς Δικαίου προστασία της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης του Σινά». Η προσδοκία και η πεποίθηση είναι καλή και θεμιτή, όμως τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται βέβαιον ως προς την κατάληξη της υπόθεσης…