Σύμφωνα με τον Charlie McCreevy, αρμόδιο Επίτροπο για θέματα εσωτερικής αγοράς και υπηρεσιών: «Τα κράτη μέλη σημείωσαν προσφάτως εντυπωσιακή συνολική πρόοδο στην εφαρμογή της νομοθεσίας για την ενιαία αγορά, αλλά ορισμένα από αυτά εξακολουθούν να κινούνται με αργούς ρυθμούς. Όταν μια οδηγία δεν εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη, οι πολίτες και οι επιχειρήσεις ολόκληρης της Ευρώπης στερούνται μέρος από τα οφέλη της ενιαίας αγοράς και των μέτρων που έχουν εγκρίνει και οι ίδιες οι δικές τους κυβερνήσεις. Η Επιτροπή θα καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να βοηθήσει τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν εγκαίρως τη νομοθεσία, αλλά θα συνεχίσει να λαμβάνει διορθωτικά μέτρα στις περιπτώσεις που αυτό κρίνεται αναγκαίο». Η Επιτροπή αποφάσισε να απευθύνει αιτιολογημένη γνώμη στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα και την Πορτογαλία, ζητώντας από αυτά τα δέκα κράτη μέλη να μεταφέρουν την οδηγία 2002/92/EK για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση στην εθνική νομοθεσία τους. Η οδηγία αυτή έπρεπε να έχει μεταφερθεί στο εσωτερικό δίκαιο όλων των κρατών μελών έως τις 15 Ιανουαρίου 2005. Η οδηγία για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση βελτιώνει τις διαθέσιμες επιλογές και ενισχύει την προστασία των πελατών, ενώ παράλληλα βοηθά τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, π.χ. τους ασφαλειομεσίτες, να εμπορευτούν τις υπηρεσίες τους και εκτός συνόρων. Με την οδηγία απαιτείται από όλους τους διαμεσολαβητές να είναι εγγεγραμμένοι σε μητρώο στο κράτος μέλος καταγωγής τους. Για την εγγραφή των διαμεσολαβητών σε μητρώο απαιτούνται αυστηρές προϋποθέσεις. Εφόσον εγγραφούν στο κράτος μέλος καταγωγής τους, οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές μπορούν να πωλούν ελεύθερα τις υπηρεσίες τους οπουδήποτε στην ΕΕ. Η ασυμμετρία που παρατηρείται σήμερα όσον αφορά την ενσωμάτωση της οδηγίας διαστρεβλώνει την αγορά και εμποδίζει τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές να παρέχουν τις υπηρεσίες τους επί ίσοις όροις μέσα στην εσωτερική αγορά. Το αίτημα αυτό λαμβάνει τη μορφή «αιτιολογημένης γνώμης», η οποία συνιστά το δεύτερο στάδιο της διαδικασίας επί παραβάσει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ. Εάν δεν υπάρξει ικανοποιητική απάντηση εντός δύο μηνών, η Επιτροπή μπορεί να παραπέμψει το ζήτημα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.