Πιο συγκεκριμένα, όπως τονίζεται σε σχετικό δημοσίευμα του πρακτορείου, η περίπτωση της ελβετικής τράπεζας κατέστησε σαφές ότι οι ανάγκες μιας παγκόσμιας συστημικά σημαντικής τράπεζας που θα περιερχόταν σε κρίση δεν θα μπορούσαν να καλυφθούν από το ταμείο εκκαθάρισης τραπεζών της ευρωζώνης, καθώς και από κάποιον πρόσθετο μηχανισμό διευκόλυνσης, προειδοποίησε το SRB.

Μετά την κρίση του 2008, οι ρυθμιστικές αρχές σε όλο τον κόσμο προσπάθησαν να βάλουν τέλος στη στήριξη πτωχευμένων τραπεζών με χρήματα των φορολογουμένων. Το γεγονός ότι οι Ελβετοί πολίτες και η κεντρική τράπεζα της χώρας έπρεπε να παράσχουν στήριξη για την έκτακτη εξαγορά της Credit Suisse από την UBS ήταν μια οδυνηρή υπενθύμιση ότι οι κορυφαίες τράπεζες εξακολουθούν να είναι πολύ μεγάλες για να χρεοκοπήσουν.

Η Εθνική Τράπεζα της Ελβετίας συμφώνησε να παράσχει επιπλέον γραμμές ρευστότητας 200 δισ. ελβετικών φράγκων (223 δισεκατομμύρια δολάρια) συνολικά ως μέρος της συμφωνίας της Credit Suisse.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ολοκληρώσει τη δημιουργία του Ενιαίου Ταμείου Εκκαθάρισης (SRF) έως το τέλος του τρέχοντος έτους και εργάζεται για να διπλασιάσει το μέγεθος αυτής της διευκόλυνσης με έναν μηχανισμό στήριξης. Το SRF βασίζεται σε συνεισφορές από τράπεζες και ανήλθε σε 66 δισ. ευρώ τον Ιούλιο.

«Η ελβετική υπόθεση επιβεβαίωσε ότι οι ανάγκες μιας παγκόσμιας σημαντικής συστημικής τράπεζας θα μπορούσαν να μην καλύπτονται από το SRF και τον μηχανισμό στήριξής του», σύμφωνα με την παρουσίαση του Σεμπαστιάνο Λαβιόλα, μέλους του διοικητικού συμβουλίου του SRB. «Απαιτείται ακόμη η συμμετοχή του Ευρωσυστήματος».