Όπως αναφέρει το CNBC, οι διαπραγματεύσεις κινούνται με αργούς ρυθμούς από τότε που τόσο οι ΗΠΑ όσο και η ΕΕ μείωσαν προσωρινά τους δασμούς η μία στην άλλη μέχρι τις 9 Ιουλίου. Εάν δεν συμφωνηθεί συμφωνία μέχρι τότε, θα τεθούν σε ισχύ οι πλήρεις αμοιβαίοι εισαγωγικοί δασμοί 50% στα προϊόντα της ΕΕ και τα εκτεταμένα αντίμετρα του μπλοκ.
«Μιλάμε, αλλά δεν αισθάνομαι ότι προσφέρουν ακόμη μια δίκαιη συμφωνία», δήλωσε την Τρίτη ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στους δημοσιογράφους, διαψεύδοντας περαιτέρω τις ελπίδες για μια επικείμενη συμφωνία.
Τι καθυστερεί λοιπόν τα πράγματα μεταξύ των δύο πλευρών, οι οποίες είχαν μια σχέση αξίας 1,68 τρισεκατομμυρίων ευρώ (1,93 τρισεκατομμυρίων δολαρίων) το 2024;
Ρύθμιση της Μεγάλης Τεχνολογίας
Ένα σημείο διαφωνίας που επισημάνθηκε από τους εμπειρογνώμονες ήταν η ρύθμιση της ΕΕ για τις εταιρείες Μεγάλης Τεχνολογίας. Το μπλοκ αντιμετωπίζει τακτικά επικρίσεις από τις ΗΠΑ μετά την επιβολή κανόνων-ορόσημο για τους τεχνολογικούς κολοσσούς όσον αφορά τη διαφάνεια, τον ανταγωνισμό και τη μετριοπάθεια.
«Η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει ενεργά να χρησιμοποιήσει τις εμπορικές διαπραγματεύσεις για να αναγκάσει την ΕΕ να συνθηκολογήσει και να αποδυναμώσει το ρυθμιστικό περιβάλλον», δήλωσε στο CNBC ο Alberto Rizzi, συνεργάτης πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων.
«Ωστόσο, για τους Ευρωπαίους οποιαδήποτε παρέμβαση στην εγχώρια ρύθμιση των ψηφιακών πλατφορμών της δεν είναι αποδεκτή και θα ήταν αντίθετη με τη δέσμευσή της να καταπολεμήσει την παραπληροφόρηση και τη ρητορική μίσους», πρόσθεσε.
Ο Philip Luck, διευθυντής του οικονομικού προγράμματος στο Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), επανέλαβε τις ανησυχίες, αλλά δήλωσε ότι η ΕΕ θα μπορούσε ενδεχομένως να παραχωρήσει κάποιο έδαφος χωρίς να υπονομεύσει τις αρχές της.
Αλλά τα μέρη «δεν έχουν φτάσει ακόμη σε αυτό το επίπεδο συζήτησης», είπε.
Φορολογία
Οι φόροι είναι ένας άλλος σημαντικός τομέας διαφωνίας μεταξύ των ΗΠΑ και της ΕΕ, δήλωσε ο Ρίζι, σημειώνοντας ότι ο Τραμπ θεωρεί ότι οι δασμοί αντιπροσωπεύουν τους δήθεν άδικους φόρους που επιβάλλουν οι ευρωπαϊκές χώρες στις αμερικανικές εταιρείες και τα αγαθά.
Αυτό περιλαμβάνει τους λεγόμενους φόρους προστιθέμενης αξίας ή ΦΠΑ, οι οποίοι επιβάλλονται σε κάθε στάδιο της αλυσίδας εφοδιασμού καθώς αλλάζει η αξία ενός προϊόντος. Αν και πολύ διαδεδομένοι παγκοσμίως, στις ΗΠΑ δεν λειτουργεί ο ΦΠΑ και ο Τραμπ τον έχει χρεώσει ως εμπορικό εμπόδιο - και ως δικαιολογία για δασμούς.
«Ωστόσο, ο φόρος προστιθέμενης αξίας της ΕΕ αντιμετωπίζει τα εγχώρια και τα ξένα προϊόντα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και στα μάτια των Ευρωπαίων, η φορολογία είναι ένα καθαρά εγχώριο ζήτημα που δεν θα πρέπει να αποτελεί μέρος οποιασδήποτε εμπορικής συζήτησης», δήλωσε ο Rizzi. «Η φορολογία αποτελεί κόκκινη γραμμή για την ΕΕ στις εμπορικές συζητήσεις».
Αντιστοιχίες κοσμοθεωριών
Ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών φαίνεται να είναι η θεμελιώδης έλλειψη εμπιστοσύνης και ευθυγράμμισης όσον αφορά τις διαπραγματεύσεις και τον στόχο τους.
Ο Jacob Kirkegaard, μη μόνιμος ανώτερος συνεργάτης του Peterson Institute for International Economics, έφτασε στο σημείο να πει ότι «υπάρχει μόνο ένα πραγματικά σημείο τριβής, το οποίο είναι ότι ο Trump θέλει δασμούς στην ΕΕ και η ΕΕ δεν το δέχεται».
Ο Luck του CSIS έδωσε παρόμοιο τόνο, επισημαίνοντας ότι, από φιλοσοφική άποψη, οι ΗΠΑ και η ΕΕ έχουν εντελώς διαφορετικές απόψεις κατά την έναρξη των συνομιλιών.
«Αυτή η κυβέρνηση [των ΗΠΑ] βλέπει αυτές τις διαπραγματεύσεις μέσα από το πρίσμα του πώς οι εταίροι μπορούν να υποχωρήσουν σε παραχωρήσεις για να μας βοηθήσουν. Δεν το βλέπουν ως μια παραδοσιακή αμοιβαία εμπορική συζήτηση, όπου εμείς δίνουμε κάτι και εκείνοι δίνουν κάτι», εξήγησε.
Η ΕΕ έχει μια πολύ πιο παραδοσιακή άποψη, είπε, όπως αποδεικνύεται από την πρότασή της για μηδενικούς δασμούς - η οποία αντιμετώπισε την αντίδραση του Λευκού Οίκου.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί είναι «περήφανοι άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους ισότιμους με τις Ηνωμένες Πολιτείες», οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν «συνεχείς» παραχωρήσεις, ούτε αισθάνονται ότι πρέπει να το κάνουν, είπε ο Λακ.
Θα υπάρξει συμφωνία;
Οι ΗΠΑ φαίνεται απίθανο να αποδεχθούν μια συμφωνία μηδέν προς μηδέν ή μια συμφωνία όπου οι δασμοί θα μειωθούν και για τα δύο μέρη, δήλωσε ο Luck.
Είναι επίσης αμφίβολο αν η ΕΕ μπορεί να εξασφαλίσει μια συμφωνία όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο συμφώνησε σε ορισμένες ποσοστώσεις και δασμούς σε ορισμένους κρίσιμους τομείς.
Αυτό συμβαίνει διότι, πρώτον, το μπλοκ πιθανότατα δεν θα δεχόταν παρόμοιους όρους με το Ηνωμένο Βασίλειο, πρόσθεσε ο Luck, αλλά και «επειδή αυτή η κυβέρνηση [των ΗΠΑ] έχει πολύ μεγαλύτερα, κατά κάποιο τρόπο θεμελιώδη παράπονα για την ευρωπαϊκή πολιτική».
Βλέπει, ωστόσο, ένα σενάριο όπου η ΕΕ μπορεί να συμφωνήσει σε έναν χαμηλότερο δασμό, όπως το 10% που ισχύει σήμερα - αλλά μόνο επειδή πρέπει.
Ο Rizzi πρότεινε επίσης ότι ίσως θα μπορούσε να συμβεί μια «περιορισμένη συμφωνία που μειώνει ή παγώνει τους δασμούς σε συγκεκριμένους τομείς». Αλλά, σημείωσε, αυτό δεν σημαίνει ότι επίκειται μια ευρεία συμφωνία.
Η ΕΕ έχει μια πολύ πιο παραδοσιακή άποψη, είπε, όπως αποδεικνύεται από την πρότασή της για μηδενικούς δασμούς - η οποία αντιμετώπισε την αντίδραση του Λευκού Οίκου.
Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί είναι «περήφανοι άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους ισότιμους με τις Ηνωμένες Πολιτείες», οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν «συνεχείς» παραχωρήσεις, ούτε αισθάνονται ότι πρέπει να το κάνουν, είπε ο Λακ.
Άλλοι είναι ακόμη πιο απαισιόδοξοι.
«Είμαι πολύ επιφυλακτικός ότι θα υπάρξει συμφωνία», δήλωσε ο Kirkegaard, ο οποίος είναι επίσης ανώτερος συνεργάτης του Bruegel.
«Νομίζω ότι είναι πολύ πιο πιθανό να μην υπάρξει συμφωνία, η ΕΕ να προβεί στη συνέχεια σε αντίποινα και τότε θα πρέπει να δούμε αν ο Τραμπ θα κάνει ό,τι έκανε με την Κίνα: ότι θα προβεί ξανά σε αντίποινα και ίσως η ΕΕ να προβεί ξανά σε αντίποινα».
Προειδοποίησε ότι η αποκλιμάκωση - και μια συμφωνία - μπορεί να είναι δυνατή μόνο όταν επιτευχθεί ένα συγκεκριμένο, πολύ υψηλό, όριο οικονομικού πόνου.
