Υπενθυμίζεται ότι ο Όρμπαν είναι ο μακροβιότερος ηγέτης κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς ηγείται της κυβέρνησης της Ουγγαρίας από το 2010, ενώ είχε βρεθεί ξανά σε αυτό το πόστο από το 1998 έως το 2002. Κάποτε θεωρούνταν φιλελεύθερη ελπίδα, ωστόσο τα τελευταία 16 χρόνια έχει μετατρέψει τη χώρα της Κεντρικής Ευρώπης σε μια «ανελεύθερη δημοκρατία». Κατηγορείται για παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, την οικονομία και τον έλεγχο των ΜΜΕ, ενώ παράλληλα ο ίδιος και το κόμμα του, η Fidesz, έχουν υιοθετήσει ρητορική κατά μειονοτήτων.
Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Διεθνούς Διαφάνειας για το 2025, η Ουγγαρία θεωρείται η πιο διεφθαρμένη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τι ελπίζουν στις Βρυξέλλες
Η σχέση Βουδαπέστης–Βρυξελλών παραμένει στο επίκεντρο, καθώς ο Όρμπαν, με τα βέτο του, έχει μπλοκάρει αρκετές αποφάσεις της ΕΕ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του δανείου προς την Ουκρανία, για την οποία μάλιστα δεν είχε αναλάβει καν κάποιον εγγυητικό ρόλο. Αρκετοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον κατηγορούν ως «Δούρειο Ίππο» της Ρωσίας στο μπλοκ. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του Ούγγρου ΥΠΕΞ Πέτερ Σιγιάρτο, για τον οποίο αποκαλύφθηκε ότι ενημέρωνε σε πραγματικό χρόνο τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ, για συνεδριάσεις της ΕΕ.
Συνεπώς, στις Βρυξέλλες θα προκαλούσε πιθανότατα μεγάλη ανακούφιση μια πιθανή εκλογική ήττα του Όρμπαν. Ο αντίπαλός του, Πέτερ Μάγιαρ, ήταν παλαιότερα μέλος του κόμματός του, ωστόσο αποχώρησε κατηγορώντας το για υποθέσεις διαφθοράς. Το κόμμα του, TISZA (Σεβασμός και Ελευθερία), κέρδισε ένα αξιόλογο ποσοστό, φτάνοντας το 30% στις ευρωεκλογές του 2024 και φαίνεται να έχει συσπειρώσει ένα ακροατήριο που θα μπορούσε να του δώσει τη νίκη στις 12 Απριλίου.
Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις, φαίνεται να προηγείται με διαφορά που φτάνει το 10%, ενώ έρευνες από ινστιτούτα που θεωρούνται φιλοορμπανικά δείχνουν τον νυν πρωθυπουργό να έχει ελαφρύ προβάδισμα. Το 2022 υπήρχαν επίσης δημοσκοπήσεις που έδειχναν μπροστά τους αντιπάλους του Όρμπαν, ωστόσο τελικά η κάλπη έβγαλε διαφορετικό αποτέλεσμα. Αυτό οφειλόταν εν μέρει στο γεγονός ότι τότε εναντίον του κατέβαινε ένας ετερόκλητος συνασπισμός αριστερών και δεξιών κομμάτων, χωρίς ενιαία γραμμή.
Αντίθετα, το κόμμα του Μάγιαρ θεωρείται συντηρητικό, αλλά με σαφώς πιο φιλελεύθερα χαρακτηριστικά. Δεν διαφέρει σημαντικά από τον Όρμπαν σε ζητήματα όπως η μεταναστευτική πολιτική, ωστόσο επιδιώκει την αποκατάσταση των σχέσεων της Βουδαπέστης με τις Βρυξέλλες.
Ωστόσο, παρά τη δυναμική του Πέτερ Μάγιαρ, υπάρχουν βάσιμες επιφυλάξεις για το κατά πόσο αποτελεί μια ουσιαστική εναλλακτική. Η ιστορία έχει δείξει πως πολλοί πολιτικοί που ανέδειξαν τη μάχη κατά της διαφθοράς ως κεντρικό τους λάβαρο, κατέληξαν να οικειοποιούνται παρόμοιες μεθόδους μόλις ανέλαβαν την εξουσία. Επιπλέον, προκαλεί προβληματισμό το γεγονός ότι ο Μάγιαρ διαχώρισε τη θέση του από το σύστημα Όρμπαν μόλις πρόσφατα, παρότι ο αυταρχικός χαρακτήρας της διακυβέρνησης Fidesz είχε εδραιωθεί εδώ και πολλά χρόνια.
Η προεκλογική καμπάνια
Ο Όρμπαν επενδύει προεκλογικά στον ισχυρισμό ότι οι Ευρωπαίοι θέλουν να οδηγηθούν σε πόλεμο με τη Ρωσία, κάτι που ωστόσο δεν φαίνεται προς το παρόν να πείθει το εκλογικό σώμα. Ο Μάγιαρ, από την άλλη, έχει επενδύσει έντονα στα social media, πραγματοποιεί περιοδείες στην περιφέρεια και επιδιώκει άμεση επαφή με τους πολίτες, δεχόμενος ακόμη και προτάσεις για selfies. Σύμφωνα με αναλυτές, αυτή η καμπάνια ανάγκασε και τον Όρμπαν να εντείνει τη δική του επαφή με το κοινό.
Ωστόσο, πληροφορίες αναφέρουν ότι ακόμη και εντός του μηχανισμού του Όρμπαν εξετάζεται σοβαρά το ενδεχόμενο ήττας, με ορισμένους να σχολιάζουν ότι πρόσφατες ομιλίες του έχουν στοιχεία «αποχαιρετισμού».
Πάντως, ενδεικτική του πολωτικού κλίματος είναι επίσης η φερόμενη απόπειρα διείσδυσης των ουγγρικών μυστικών υπηρεσιών στο κόμμα της αντιπολίτευσης, την οποία η κυβέρνηση Όρμπαν παρουσίασε ως επιχείρηση αντικατασκοπείας κατά της… Ουκρανίας.
Φυσικά, η ενδεχόμενη εκλογή του Μάγιαρ δεν σημαίνει αυτόματα αποκατάσταση της δημοκρατίας στη χώρα. Το πόσο δύσκολη είναι μια τέτοια διαδικασία φαίνεται και από το παράδειγμα της Πολωνίας, όπου η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τουσκ βρίσκεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες της οκταετούς διακυβέρνησης του PiS.
Ανάλογες δυσκολίες αναμένεται να αντιμετωπίσει και ο Μάγιαρ, καθώς σε κρίσιμες θέσεις του κρατικού μηχανισμού ο Όρμπαν έχει τοποθετήσει πρόσωπα της εμπιστοσύνης του, τα οποία δεν θα είναι εύκολο να απομακρυνθούν. Για τον λόγο αυτό, στο στρατόπεδο του TISZA θεωρούν ιδανική την εξασφάλιση πλειοψηφίας δύο τρίτων, ώστε να προχωρήσουν σε ευρύτερες θεσμικές αλλαγές.
