Οι «φίλοι»
Ο καλύτερος «φίλος» του είναι αδιαμφισβήτητα ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Όρμπαν. Ο Όρμπαν έχει, εξάλλου, σερβίρει στον Τραμπ το καλύτερο παράδειγμα για το πώς μπορεί να μετατρέψει κανείς μια δημοκρατία σε ένα αυταρχικό καθεστώς. Η σκληρή αντιμεταναστευτική και βαθιά εθνικιστική ρητορική του ευθυγραμμίζεται σε μεγάλο βαθμό με το όραμα των MAGA. Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να είναι τυχαία η δημόσια στήριξη του Τραμπ στον Όρμπαν για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές στη χώρα του. Το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος παρεμβαίνει με αυτόν τον τρόπο στα εσωτερικά της χώρας δεν φαίνεται να ενοχλεί τον Ούγγρο πρωθυπουργό.
Στη δεύτερη θέση είναι πιθανότατα η Τζόρτζια Μελόνι, την οποία ο πλανητάρχης δείχνει να σέβεται. Η ρητορική της, εξάλλου, έχει αρκετά κοινά με τους MAGA και εμπεριέχει έντονα αντι-woke χαρακτηριστικά. Ωστόσο, η Ιταλίδα πρωθυπουργός έχει επιλέξει – αρκετά έξυπνα στρατηγικά – να μην αντιγράψει τις στρατηγικές του Όρμπαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχει επίσης επιλέξει να μη ταυτιστεί πλήρως με τον Τραμπ, καθώς γνωρίζει ότι εκείνος θα μπορούσε να αλλάξει στάση απέναντί της ανά πάσα στιγμή. Μέχρι στιγμής, παρά την άρνηση της Ιταλίας να στηρίξει τις πολεμικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ στο Ιράν, ο Τραμπ δεν έχει πει κακό λόγο για εκείνη.
Άλλοι ηγέτες τους οποίους συμπαθεί ο Τραμπ είναι ο Φινλανδός πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ, με τον οποίο έχει παίξει γκολφ στο Μαρ-α-Λάγκο, και ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος, παρά τη θέση του ότι «ο πολιτισμικός πόλεμος του Τραμπ δεν είναι δικός μας», αποφεύγει τα «τζαρτζαρίσματα» μαζί του όσο μπορεί.
Πού το πάει ο Μαρκ Ρούτε;
Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε. Στην πρώτη θητεία του Τραμπ ήταν ακόμη πρωθυπουργός της Ολλανδίας και είχε καταφέρει να βρει έναν κώδικα επικοινωνίας μαζί του. Αναλυτές εκτιμούν ότι αυτό έπαιξε κομβικό ρόλο στην επιλογή του για την ηγεσία του ΝΑΤΟ το 2024. Καθώς φαινόταν στον ορίζοντα η επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο, ο Ολλανδός θεωρήθηκε ο καταλληλότερος για να κρατήσει τον εκρηκτικό Ρεπουμπλικανό εντός του δυτικού μπλοκ.
Ωστόσο, από ευρωπαϊκή σκοπιά, ο Ρούτε έχει απογοητεύσει. Όταν ο πλανητάρχης έθεσε ζήτημα προσάρτησης της Γροιλανδίας στις αρχές του 2025, ο επικεφαλής της συμμαχίας αντέδρασε αρκετά ήπια και αμήχανα, υποστηρίζοντας ότι δουλειά του είναι να κρατήσει το μπλοκ ενωμένο έναντι των ανταγωνιστών του, όχι να λύσει τις πολιτικές διαφορές μεταξύ των μελών της. Όταν το ζήτημα πήρε ξανά επικίνδυνες διαστάσεις στις αρχές του τρέχοντος έτους, με τους Δανούς να προετοιμάζονται για τα χειρότερα, ο Ρούτε υποσχέθηκε στον Τραμπ ότι ορισμένα αιτήματά του θα εξεταστούν, αν και παραμένει άγνωστο τι ακριβώς θα τεθεί στο τραπέζι. Στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, ο Ρούτε δήλωσε επίσης ανοιχτός στο να διαμορφωθεί μια νατοϊκή στάση που να καλύπτει τον Τραμπ.
Οι «επιθέσεις φιλίας» του Ολλανδού συνδέονται προφανώς με το ουκρανικό ζήτημα. Ο Ρούτε θεωρεί αφελείς όσους οραματίζονται μια άμυνα χωρίς τις ΗΠΑ στην Ευρώπη. Για αυτό και ενέδωσε στην αμερικανική απαίτηση για αμυντικές δαπάνες των ευρωπαϊκών μελών του ΝΑΤΟ στο 5% και τονίζει σε κάθε ευκαιρία τη «συνεισφορά» του πλανητάρχη στη συμμαχία. Μάλιστα, δεν ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι ο Τραμπ δημοσιοποίησε ιδιωτικά τους μηνύματα, στα οποία ο Ρούτε τον αποκαλούσε «μπαμπάκα».
Άλλοι θεωρούν ότι ο Ρούτε θεωρεί τον Τραμπ επικίνδυνο αλλά έχει αναλάβει τον ρόλο του εξευμενισμού του ως τακτική, ενώ άλλοι πιστεύουν ότι με τη στάση του ταπεινώνει τον εαυτό του και την ευρωπαϊκή ήπειρο. Ο Τραμπ λέει πάντως για τον Ρούτε: "Mark is great".
Ποιους εχθρεύεται ο πλανητάρχης
Και οι εχθροί του Τραμπ στην Ευρώπη; Αυτοί είναι κυρίως δύο. Ο πρώτος είναι ξεκάθαρα ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ. Εκείνος απέρριψε το 5% για τις αμυντικές δαπάνες, έχει υιοθετήσει ιδιαίτερα αιχμηρή στάση κατά του Ισραήλ λόγω των εγκλημάτων πολέμου στη Γάζα και πρόσφατα απαγόρευσε τη χρήση αμερικανικών βάσεων για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Ο Τραμπ τον απείλησε με εμπορικές κυρώσεις και εξέφρασε δημόσια τη δυσαρέσκειά του προς το πρόσωπό του.
Ένας άλλος «εχθρός» είναι πλέον και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν. Παρά το γεγονός ότι είχαν καλή χημεία στην πρώτη του θητεία, πλέον αυτή έχει διαρραγεί. Ο Τραμπ δεν διστάζει να τον ταπεινώνει δημόσια σε κάθε ευκαιρία, όπως στη τελευταία Σύνοδο του Νταβός, όπου τον περιγέλασε για τα γυαλιά που φορούσε λόγω προβλήματος στο μάτι του. Ο λόγος της ρήξης των σχέσεων ανάμεσα σε Τραμπ και Μακρόν είναι κατά βάση η στάση των ΗΠΑ στο ουκρανικό όσο και οι επιθετικοί δασμοί του Τραμπ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο Γάλλος πρόεδρος έχει χάσει την υπομονή του, ενώ ο Τραμπ τον θεωρεί πλέον «άχρηστο», καθώς η θητεία του οδεύει προς το τέλος της και δεν μπορεί να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα.
