Παρά τα ισχυρά πλήγματα στις ιρανικές στρατιωτικές δυνατότητες, η Τεχεράνη διατηρεί τον έλεγχο κρίσιμων μοχλών ισχύος: εξακολουθεί να επηρεάζει τα Στενά του Ορμούζ, δεν έχει υποχωρήσει στο πυρηνικό της πρόγραμμα και το θεοκρατικό καθεστώς παραμένει σταθερό. Αυτό έχει οδηγήσει πολλούς αναλυτές να αμφισβητούν κατά πόσο οι στρατιωτικές επιτυχίες των ΗΠΑ μπορούν να μεταφραστούν σε ένα πειστικό γεωπολιτικό αποτέλεσμα.
Όπως υπογραμμίζει το Reuters, οι δηλώσεις περί «πλήρους νίκης» από την πλευρά του Τραμπ ακούγονται ολοένα και λιγότερο πειστικές, καθώς η κρίση κινείται μεταξύ εύθραυστης διπλωματίας και απειλών για νέες επιθέσεις, που θα προκαλούσαν ευρύτερη ανάφλεξη στην περιοχή. Υπάρχει μάλιστα ο κίνδυνος οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στον Κόλπο να εξέλθουν αποδυναμωμένοι, ενώ το Ιράν –παρά τις απώλειες– να ενισχύσει τη διαπραγματευτική του θέση, έχοντας αποδείξει ότι μπορεί να επηρεάσει έως και το ένα πέμπτο της παγκόσμιας ροής ενέργειας.
Στο εσωτερικό, ο Τραμπ βρίσκεται αντιμέτωπος με αυξανόμενη πίεση λόγω της ανόδου των τιμών καυσίμων και της πτώσης της δημοτικότητάς του, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών. Παράλληλα, η αρχική του δέσμευση για αποφυγή «αχρείαστων πολέμων» φαίνεται να δοκιμάζεται, καθώς η σύγκρουση εξελίσσεται σε μακροχρόνια εμπλοκή με αβέβαιη έκβαση.
Οι επιλογές του προέδρου περιορίζονται: είτε θα αποδεχθεί έναν ενδεχομένως ατελή συμβιβασμό μέσω διαπραγματεύσεων, είτε θα κλιμακώσει στρατιωτικά, ρισκάροντας βαθύτερη και πιο επικίνδυνη κρίση. Κάποιοι αναλυτές εκτιμούν ότι θα μπορούσε να επιχειρήσει περιορισμένα πλήγματα και να τα παρουσιάσει ως «τελική νίκη», αναζητώντας διέξοδο.
Την ίδια στιγμή, εξετάζεται και η πιθανότητα μετατόπισης της προσοχής σε άλλα μέτωπα, όπως η Κούβα, σε μια προσπάθεια πολιτικής αποφόρτισης. Ωστόσο, υπάρχει ο φόβος λανθασμένων εκτιμήσεων, όπως –σύμφωνα με συνεργάτες του– συνέβη και με την αρχική εκτίμηση ότι το Ιράν θα κατέρρεε εύκολα.
Παρά τις αμερικανικές επιθέσεις που κατέστρεψαν σημαντικό μέρος των ιρανικών πυραυλικών και ναυτικών δυνατοτήτων, η Τεχεράνη αντέδρασε δυναμικά, πλήττοντας στόχους και διαταράσσοντας την παγκόσμια ενεργειακή αγορά. Επιπλέον, βασικοί στόχοι του Τραμπ –όπως η αποπυρηνικοποίηση του Ιράν και ο περιορισμός της περιφερειακής του επιρροής– παραμένουν ανεκπλήρωτοι.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι το Ιράν ενδέχεται, μετά τον πόλεμο, να επιδιώξει ακόμη πιο αποφασιστικά την απόκτηση πυρηνικών όπλων ως μέσο αποτροπής, ενώ οι σχέσεις των ΗΠΑ με Ευρωπαίους συμμάχους έχουν επιδεινωθεί. Παράλληλα, χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία φαίνεται να αντλούν χρήσιμα συμπεράσματα για τα όρια της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος.
Το τελικό αποτύπωμα της σύγκρουσης παραμένει αβέβαιο. Όμως, ολοένα και περισσότεροι εκτιμούν ότι, ακόμη και χωρίς ξεκάθαρη ήττα στο πεδίο, οι Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύουν να εξέλθουν στρατηγικά αποδυναμωμένες από έναν πόλεμο που ξεκίνησε ως επίδειξη ισχύος και εξελίσσεται σε δοκιμασία αξιοπιστίας.
