Η πρόταση, σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, προκαλεί ανησυχία στην Ουκρανία και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, καθώς από τις συνομιλίες θα απουσιάζει ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι.
Η πρωτοβουλία θεωρείται προσπάθεια του Πούτιν να αξιοποιήσει τη βελτίωση των σχέσεών του με τον Τραμπ και να ενισχύσει τη διαπραγματευτική θέση της Ρωσίας. Σύμφωνα με πρώην αξιωματούχο των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών, η ιδέα διατυπώθηκε κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας των δύο ηγετών στις 9 Οκτωβρίου. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, επιβεβαίωσε ότι διεξάγονται συζητήσεις για το ενδεχόμενο μιας τέτοιας συνάντησης, χωρίς ωστόσο να έχει οριστικοποιηθεί ούτε η πραγματοποίησή της ούτε η ημερήσια διάταξη.
Το ενδεχόμενο της συνάντησης αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ουάσιγκτον έχει προχωρήσει σε κινήσεις που προκαλούν αντιδράσεις στους συμμάχους της Ουκρανίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται μια συμφωνία για την αγορά ρωσικού ντίζελ και η προσωρινή χαλάρωση ορισμένων κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Ο Ζελένσκι έχει επικρίνει τις αποφάσεις αυτές, υποστηρίζοντας ότι ενδέχεται να ενισχύσουν οικονομικά τη Μόσχα και να παρατείνουν τον πόλεμο.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί, η συνάντηση θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στο περιθώριο της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ασίας-Ειρηνικού (APEC), στις 18 και 19 Νοεμβρίου, στη Σενζέν της Κίνας. Ωστόσο, ο Τραμπ δεν έχει αποδεχθεί επισήμως την πρόταση. Για τον Σι Τζινπίνγκ, μια τέτοια πρωτοβουλία θα αποτελούσε ευκαιρία να ενισχύσει τον διεθνή διπλωματικό ρόλο της Κίνας, ενώ για τον Πούτιν θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη διεθνή νομιμοποίηση στις θέσεις της Ρωσίας.
Την ίδια στιγμή, οι εξελίξεις προκαλούν πολιτικές πιέσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ, καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο. Ρεπουμπλικάνοι υποψήφιοι δέχονται ερωτήσεις για τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στον Πούτιν, ενώ ορισμένοι αποστασιοποιούνται από τις επιλογές του Τραμπ αντί να τις υπερασπίζονται. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αν μια συμφωνία που θα επιτευχθεί χωρίς την άμεση συμμετοχή της Ουκρανίας μπορεί να οδηγήσει σε βιώσιμη ειρήνη ή αν θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για νέες συγκρούσεις.
Προφανώς, το μεγάλο διακύβευμα δεν είναι απλώς ο τερματισμός των εχθροπραξιών, αλλά οι όροι της ειρήνης: η εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, οι μελλοντικές εγγυήσεις ασφαλείας της και η ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη.
