Όπως δήλωσε πηγή της ρωσικής αντιπροσωπείας, οι συνομιλίες που διεξάγονται στο Άμπου Ντάμπι, με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, θα επικεντρωθούν στη διαμόρφωση μηχανισμών αποτροπής απειλών και ενίσχυσης της περιφερειακής σταθερότητας.
«Η διευθέτηση του ουκρανικού ζητήματος, μολονότι έχει κρίσιμη σημασία, αποτελεί μόνο μία πτυχή αυτής της ευρείας συζήτησης και έπεται του βασικού στόχου: της δημιουργίας μιας συνολικής και αδιαίρετης αρχιτεκτονικής ασφάλειας για ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο», ανέφερε η ίδια πηγή, η οποία μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας.
Διαφωνίες για το εύρος των διαπραγματεύσεων
Πριν από την έναρξη των συνομιλιών στο Άμπου Ντάμπι, πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ Αμερικανών, Ουκρανών και Ευρωπαίων αξιωματούχων, όπως γνωστοποίησε ο Αμερικανός απεσταλμένος Στιβ Γουίτκοφ. Η Ρωσία, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν προτίθεται να πραγματοποιήσει απευθείας συνομιλίες με τους Ευρωπαίους εντός της εβδομάδας.
Σύμφωνα με τον Γουίτκοφ, στη συνάντηση εξετάστηκε ο τρόπος με τον οποίο μπορούν να αξιοποιηθούν οι υφιστάμενοι ευρωπαϊκοί θεσμοί και οι συμφωνίες στον τομέα της ασφάλειας μετά το τέλος της σύγκρουσης. Παράλληλα, αναγνωρίστηκε ότι η αντιμετώπιση των μεταπολεμικών ανησυχιών για την ασφάλεια και ο περιορισμός του κινδύνου μιας νέας σύγκρουσης αποτελούν βασικές προϋποθέσεις.
Η προοπτική να τεθεί επί τάπητος συνολικά η αρχιτεκτονική ασφάλειας της Ευρώπης προκαλεί, ωστόσο, επιφυλάξεις σε μερίδα Ευρωπαίων πολιτικών. Η θέση τους είναι ότι προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην επίτευξη προόδου για την Ουκρανία, αν και Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ανοιχτοί σε μια ευρύτερη συζήτηση.
Από την πλευρά της, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υποστήριξε τη Δευτέρα ότι οι συνομιλίες για τη συνολική ασφάλεια της Ευρώπης θα πρέπει να ξεκινήσουν μόνο μετά την επίτευξη εκεχειρίας στην Ουκρανία.
Η Μόσχα απορρίπτει, ωστόσο, το ενδεχόμενο μιας προσωρινής κατάπαυσης του πυρός, υποστηρίζοντας ότι επιδιώκει μια συνολική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου και όχι μια απλή παύση των εχθροπραξιών, κατά τη διάρκεια της οποίας η Ουκρανία θα μπορούσε να ανασυγκροτήσει και να ενισχύσει τις στρατιωτικές της δυνάμεις.
Οι πάγιες απαιτήσεις της Μόσχας για το ΝΑΤΟ
Πριν από την έναρξη της σύγκρουσης, η Ρωσία ζητούσε νομικά δεσμευτικές εγγυήσεις ότι το ΝΑΤΟ θα εγκατέλειπε κάθε στρατιωτική δραστηριότητα στην Ανατολική Ευρώπη και την Ουκρανία. Οι απαιτήσεις αυτές αποτελούσαν μέρος ενός ευρύτερου καταλόγου εγγυήσεων ασφαλείας, τις οποίες η Μόσχα είχε επιχειρήσει χωρίς επιτυχία να διαπραγματευτεί με τη Δύση.
Η ρωσική πλευρά υποστήριζε ότι αισθανόταν απειλή από την ενίσχυση των σχέσεων της Ουκρανίας με το ΝΑΤΟ, καθώς και από το ενδεχόμενο ανάπτυξης πυραυλικών συστημάτων της Συμμαχίας σε ουκρανικό έδαφος, με στόχο τη Ρωσία.
Οι προτάσεις της Μόσχας, οι οποίες περιλαμβάνονταν σε σχέδιο συμφωνίας με τις χώρες του ΝΑΤΟ και σε ξεχωριστό προσχέδιο συνθήκης με τις ΗΠΑ, προέβλεπαν μεταξύ άλλων τη δέσμευση Ρωσίας και Ηνωμένων Πολιτειών να μην αναπτύσσουν πυρηνικά όπλα εκτός των εθνικών τους εδαφών. Μια τέτοια ρύθμιση θα συνεπαγόταν και την απομάκρυνση των αμερικανικών πυρηνικών όπλων από την Ευρώπη.
Οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες δυτικές κυβερνήσεις είχαν απορρίψει το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών προτάσεων, χαρακτηρίζοντάς τες μη ρεαλιστικές.
