Το ESSPROS αποτελεί ένα μεθοδολογικό πλαίσιο με βάση κοινά πρότυπα, ορισμούς, ταξινομήσεις και κανόνες λογιστικής που χρησιμοποιείται για την κατάρτιση συγκρίσιμων στατιστικών εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας καταγράφονται και παρουσιάζονται συγκεντρωτικά και αναλυτικά, ανά λειτουργία, σύμφωνα με τον Κανονισμό 458/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, ο οποίος διέπει την έρευνα ESSPROS.

Σύμφωνα με τη μεθοδολογία της έρευνας, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας κατανέμονται στις εξής οκτώ(8) λειτουργίες: ασθένεια, αναπηρία, γήρας, επιζώντες/χηρεία, οικογένεια/τέκνα, ανεργία, στέγαση και κοινωνικός αποκλεισμός. Συνολικά, οι δαπάνες κοινωνικής προστασίας για το έτος 2021 ανήλθαν σε 48.600 εκατ. ευρώ παρουσιάζοντας αύξηση κατά 0,9% σε σχέση με το 2020. Το μεγαλύτερο ποσοστό των δαπανών αφορά σε δαπάνες για παροχές γήρατος, οι οποίες για το έτος 2021 αποτελούσαν το 52,2% των συνολικών δαπανών κοινωνικής προστασίας και παρουσίασαν μείωση 1,0% σε σχέση με το 2020. Ακολουθούν, κατά φθίνουσα σειρά, οι δαπάνες για παροχές ασθένειας, οι οποίες για το έτος 2021 αποτελούσαν το 22,2% των συνολικών δαπανών, αυξημένες κατά 6,7% σε σχέση με το 2020 και οι δαπάνες για παροχές σε επιζώντες/χηρεία, οι οποίες αποτελούσαν το 9,9%, αυξημένες κατά 3,8% σε σχέση με το 2020.

Τα έσοδα για την κοινωνική προστασία ανήλθαν σε 51.059 εκατ. ευρώ το 2021, μειωμένα κατά 0,2% σε σχέση με το 2020. Όπως προκύπτει, για το 2021, το 46,9% των εσόδων προήλθε από ασφαλιστικές εισφορές (εργοδοτών και ασφαλισμένων) ενώ το 48,4% προήλθε από συνεισφορές του Κράτους. Επιπλέον των ποσοτικών στοιχείων εσόδων και δαπανών κοινωνικής προστασίας το ESSPROS καταγράφει και τον αριθμό δικαιούχων σύνταξης. Για το 2021 ο συνολικός αριθμός δικαιούχων κύριας σύνταξης, χωρίς διπλή καταγραφή (δηλαδή καταμετρώντας μία μόνο φορά δικαιούχους με πολλαπλές συντάξεις), ανήλθε σε 2.419.479 άτομα έναντι 2.437.832 το 2020 παρουσιάζοντας μείωση 0,75%.