Ο κ. Δεληγιάννης ανέφερε σαν βασικούς λόγους πιθανής μετοίκησης του ομίλου το δυσμενές επιχειρηματικό κλίμα, την καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων από το κράτος, την γραφειοκρατία –απαιτούνται 2,5 χρόνια περίπου από τη στιγμή της προκήρυξης ενός διαγωνισμού ως την κατακύρωση του έργου- και το εργασιακό κόστος στην Ελλάδα, αλλά και αρνητικό κλίμα που διαμορφώνεται σε βάρος της Ιντρακόμ από κάποια κέντρα. Ο διευθύνων σύμβουλος της Ιντρακόμ άφησε να εννοηθεί, χωρίς να προχωρήσει σε συγκεκριμένη αναφορά, ότι αυτό το δυσμενές κλίμα καλλιεργείται με την ανοχή της κυβέρνησης. Σήμερα, μόνο το 40% του τζίρου της Ιντρακόμ προέρχεται από δραστηριότητες στην Ελλάδα και βαίνει μειούμενο, όπως τόνισε ό κ. Δεληγιάννης. Σαν βασικό πεδίο της δραστηριότητας και των προσπαθειών που κάνει ο όμιλος στο εξωτερικό για να κλείσει συμφωνίες, ανέφερε τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τη Σερβία, καθώς και τον χώρο της Μέσης Ανατολής, την Τουρκία και τη Λιβύη. Ο κ. Δεληγιάννης δεν έκρυψε ότι αν τελικά ληφθεί απόφαση για μετεγκατάσταση, ο αριθμός των εργαζομένων στον όμιλο στην Ελλάδα θα μειωθεί, ίσως και δραστικά. Η Ιντρακόμ απασχολεί σήμερα περισσότερους από 3.000 εργαζόμενους, αλλά η ελάττωση των δραστηριοτήτων της στην Ελλάδα θα επηρεάσει αρνητικά άλλους 30.000 περίπου, που απασχολούνται σε επιχειρήσεις έχουν δοσοληψίες με την εταιρία. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Ιντρακόμ υποστήριξε ότι πολλές από τις επιχειρήσεις του κλάδου αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης στην Ελλάδα, αφ΄ ενός λόγω της μειωμένης δραστηριότητας του κράτους και αφ’ ετέρου, λόγω του υψηλού εργασιακού κόστους. Πρόσθεσε ότι το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και άλλοι κλάδοι και βιομηχανίες, που επίσης σκέπτονται την μετεγκατάσταση στο εξωτερικό για ν΄ ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες. Αν αυτό συμβαίνει οι αρνητικές επιπτώσεις για την παραγωγή και την απασχόληση στην Ελλάδα είναι φανερές. Οσον αφορά την Ιντρακόμ, ό κ. Δεληγιάννης άφησε να διαφανεί ότι η απόφαση για την παραμονή της εταιρείας στην Ελλάδα εξαρτάται από το κατά πόσον θα αρχίσει να επικρατεί μία διαφορετική τάση.