Ένας συγκερασμός απελπισίας και αναμνήσεων που εγκλωβίζει τον ακροατή στη νοσταλγία της απουσίας και της απώλειας. Ένα βαθύ και λυρικό φθινοπωρινό προοίμιο του χειμώνα. Σαν να σκαλίζεις στάχτες παληών ερώτων.
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου στο penna.gr
