Εν αρχή ην το χάος…
Στην αρχή το σκοτάδι, κι έπειτα μία φωτισμένη ράβδος που διασχίζει οριζόντια τη σκηνή (διακρίνεις ελάχιστα τα χέρια που την κρατούν) να σηματοδοτεί την εισαγωγή σε έναν αλλόκοτο, παράδοξα ασταθή κόσμο. Έναν κόσμο που ορίζεται από τον νόμο της συνεχούς μεταμόρφωσης και εναλλαγής: από την κατασκευή στην αποσυναρμολόγηση, από τη νοσταλγία στο γέλιο, από την εμφάνιση στην εμβύθιση, από την αναγνώριση στο ανοίκειο. Τίποτα δεν μοιάζει να παραμένει σταθερό στους Τιτάνες του Ευριπίδη Λασκαρίδη.
Διαβάστε περισσότερα στο monopoli.gr