Σηματοδοτεί πολλά, πάρα πολλά για το ελληνικό θέατρο, την ελληνική τέχνη και διανόηση. Αλλά ο Βασίλης Παπαβασιλείου γίνεται πολύ τακτικά η ενσάρκωση της θεώρησης του Εμμανουήλ Ροΐδη πως «η τραγωδία δεν είναι συνεχώς και αδιαπτώτως τραγική, όπως και η κωμωδία δεν είναι συνεχώς και αδιαπτώτως κωμική». Κάνοντας λογαριασμό μιας 50χρονης πορείας στο θέατρο, καταφάσκει – σταθερά με πονηρό χαμόγελο – πως η κωμωδία είναι το χωράφι του. «Η κωμωδία είναι η αρχή και το τέλος του παιχνιδιού. Γι’ αυτό και μας φθονούν στο θέατρο: Περνούμε τη ζωή μας παίζοντας. Και η κωμωδία είναι το χωράφι όπου αναπτύσσονται οι σπόροι του παιχνιδιού», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο δρόμος του Βασίλη Παπαβασιλείου συναντάται για πολλοστή φορά με το έργο του Κάρλο Γκολντόνι, του Ιταλού ανανεωτή της Commedia dell arte και ο ίδιος εξηγεί γιατί.