Ο Θεατρικός συγγραφέας και πεζογράφος Γιώργος Μανιώτης αναφέρει μεταξύ άλλων για την ζωγραφική της Μαρίνας Λεόν:
«Η ευδαιμονία των ανθέων παγιδεύει τις γυναίκες. Στην αρχή μια τέτοια ζωή μοιάζει με όνειρο. Ένα όνειρο γεμάτο άνεση και πολυτέλεια που σε μεθά με τις ευωδιές του και σφραγίζει το νου και την ψυχή με τα λαμπερά του χρώματα. Καθώς όμως ο χρόνος περνά, οι ανθοδέσμες που εστόλιζαν μια ναρκωμένη φαντασία εγκαθίστανται στις κεφαλές και αρχίζουν σιγά σιγά να σβήνουν τα χαρακτηριστικά των προσώπων και όλες τις αισθήσεις.
