«Μέσα μου ουρλιάζω. Απ’ έξω μου χασμουριέμαι..». Αυτή η φράση θα μπορούσε να είναι η αρχή, ή το τέλος, της αυτοβιογραφίας κάθε θηλυκότητας εκεί έξω. Όχι μόνο τώρα, στις μέρες μας, αλλά κάθε περίοδο στον χρόνο. Απλά νομίζω πως τώρα μπορούμε να το πούμε και να «χασμουρηθούμε» όντως, χωρίς ντροπή ή δεύτερη σκέψη. Αυτό ακριβώς κάνει και η Μαρία Σολωμού στο Θέατρο Μικρό Χορν: χασμουριέται, κατουράει, βρίζει, τραγουδάει και αυτοκτονεί, χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός.
Περισσότερα στο monopoli.gr
