Η Άννα Καλαϊτζίδου δεν φοβήθηκε ποτέ την πολλή δουλειά – δουλεύει εξάλλου από 15 χρονών για να εξασφαλίσει τα έξοδα της – ενώ στο θέατρο έχει συμπληρώσει 25 χρόνια συνεχούς παρουσίας και το κυριότερο παρουσία αιχμής.
Παιδί του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδας, «ανακάλυψη» του επίσης Θεσσαλονικιού σκηνοθέτη Θωμά Μοσχόπουλου βρέθηκε να κάνει τα baby steps της στο «Αμόρε» και στο «Πόρτα», εμπειρίες που ούτε καν είχε αφήσει να περάσουν από την πιο τρελή φαντασία της. Κι όμως, είναι μια ηθοποιός που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην γονιμότερη περίοδο του ελληνικού θεάτρου – τουλάχιστον για τα zeros – και ώριμη πλέον κινείται ανεξάρτητα, έξω από τις ομάδες, αναζητώντας με την παλιά όρεξη την έρευνα και την εξέλιξη.
Με ανεπιτήδευτη απλότητα και ευκολία στο χαμόγελο μιλάει για τη λαϊκή της καταγωγή, την ανάγκη του βιοπορισμού και τον αγώνα των γυναικών ηθοποιών σε αυτήν την πίστα, την πίστη στον αξιακό και πολιτικό της κώδικα, την αφοσίωση στην οικογένεια της. Μια στάση ζωής που ίσως την κάνουν να μοιάζει old school, αν και η νεανική της φρεσκάδα δεν την εγκαταλείπει.
Διαβάστε τη συνέντευξη στο monopoli.gr
