Ενώ η περασμένη εβδομάδα θα μπορούσε να είναι ένα «πείραμα» για την αντίδραση του αποταμιευτικού κοινού, με την έννοια της αναστάτωσης από το εκλογικό αποτέλεσμα που δεν εγγυήθηκε μία σταθερή κυβέρνηση, η συμπεριφορά των καταθετών, ακόμη και κάτω από μία φημολογία «χρησιμοποίησης» των κεφαλαίων των τραπεζών για λόγους ανάπτυξης, δεν είχε καθόλου στοιχεία πανικού. Αυτό είναι εμφανές καθώς δεν παρατηρήθηκαν διαρροές καταθέσεων, τουλάχιστον αξιόλογων ποσών.

Από την άλλη πλευρά, εντυπωσιακό ήταν το ενδιαφέρον των αποταμιευτών, που σε πρώτη φάση εκδηλώθηκε μέσα από την υποβολή ερωτημάτων στους τραπεζικούς συμβούλους, με αποτέλεσμα να σημειωθούν ουρές στα γκισέ, όχι για συναλλαγές, αλλά για ενημέρωση των τρόπων και των μέσων μεταφοράς των χρημάτων εκτός Ελλάδος.
Κατ' αρχήν, το να βγάλει κάποιος χρήματα στο εξωτερικό έχει πρακτικές δυσκολίες. Για παράδειγμα ή θα πρέπει να πάει ο ίδιος ο ενδιαφερόμενος στην τράπεζα που επιθυμεί σε μία από τις χώρες της ευρωζώνης και να ανοίξει με το διαβατήριό του και ένα μίνιμουμ ποσό λογαριασμό, ώστε στη συνέχεια να τον τροφοδοτήσει μέσω μεταφοράς από το τραπεζικό ίδρυμα στην Ελλάδα. Αυτό δεν είναι κάτι που γίνεται σε μία ημέρα!

Από την Ελλάδα, υπάρχει ο δρόμος της μετανάστευσης των χρημάτων, αλλά συνήθως προϋποθέτει πολύ υψηλά ποσά, καθώς εμπίπτει στο πλαίσιο του private banking. Εναν χρόνο πριν, το ποσό αυτό κυμαινόταν από 100.000 ευρώ ή δολάρια έως 200.000 ευρώ ανάλογα με την πολιτική της κάθε ξένης τράπεζας. Σήμερα, το όριο αυτό έχει αυξηθεί περαιτέρω και σημειωτέον ότι η χρονική περίοδος είναι πάνω κάτω ένας μήνας. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποτελεί λύση η διαφυγή των καταθέσεων στο εξωτερικό για κάποιον αποταμιευτή που απλώς φοβάται το σοβαρό κατά τα άλλα ενδεχόμενο της ακυβερνησίας ή ενός διαφορετικού εκλογικού αποτελέσματος.

Περίπου μέχρι πριν τα τέλη του 2011 υπήρχε και η εναλλακτική των κυπριακών τραπεζών, που διευκόλυναν το ταξίδι των καταθέσεων στην Κύπρο, αφού η έδρα τους ήταν στη Μεγαλόνησο και μπορούσαν ευκολότερα να ανοίξουν λογαριασμό στους πελάτες τους.