Η επιλογή αυτή δημιουργεί μείζονα ζητήμα καταρχήν πολιτικά αλλά και ηθικής τάξης ενώ ανοίγει και νομικό ζήτημα καθώς προκύπτει σοβαρή διακριτική μεταχείριση σε βάρος των άλλων ομολογιούχων που υπέστησαν το υποχρεωτικό κούρεμα. Σημειώνεται δε ότι συνολικά τα ομόλογα αυτά ανέρχονται σε 6,5 δισ. ευρώ τα οποία φαίνεται πως η κυβέρνηση έχει υποσχεθεί να πληρώσει. Το επιχείρημα δε ότι αν δεν πληρωθούν αυτά τα ομόλογα οι ομολογιούχοι θα θέσουν θέμα πιστωτικού γεγονότος δεν ευσταθεί καθώς έχει προηγηθεί το PSI και συγκριτικά το ποσό αυτό είναι πολύ μικρό. Εξάλλου οι ομολογιούχοι αυτοί είναι στην πλειοψηφία τους ασφαλισμένοι με CSD τα οποία θα μπορούσαν να καλύψουν την απώλεια από τη μη πληρωμή.

Οταν οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες και συγκεκριμένα ο τότε υπουργός Οικονομικών Ευάγγ. Βενιζέλος και ο μετέπειτα κ. Φ. Σαχινίδης απειλούσαν τους ξένους ομολογιούχους που δεν συμμετείχαν στο PSI ότι δεν θα υπάρξει καλύτερη προσφορά ούτε άλλη ευκαιρία, οι ξένοι δεν τους πίστεψαν διότι απλώς ήξεραν ότι δεν εννοούσαν τίποτα από όσα έλεγαν. Την ίδια στιγμή ο κ. Βενιζέλος, έδινε διαβεβαιώσεις στους έλληνες μικροομολογιούχους περί αποζημίωσης την ίδια στιγμή που επίσης διαβεβαίωνε την ΕΕ ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο. Τώρα οι ομολογιούχοι που επωφελούμενοι από το ξένο δίκαιο δεν συμμετείχαν στο PSI θα πληρωθούν στο 100 χωρίς μάλιστα αυτό να είναι υποχρεωτικό ή δεσμευτικό για την Ελλάδα που θα μπορούσε να αρνηθεί την πληρωμή χωρίς σοβαρές επιπτώσεις.