Οι "προβληματισμοί" που αναφέρονται είναι πάντα οι ίδιοι:

Ότι αν αρχίσει η Ελλάδα να αγοράζει ομόλογα στη δευτρογεννή αγορά οι τιμές τους θα ανέβουν και δεν θα υπάρχει όφελος. Η απάντηση σε αυτό είναι οτι αν ανέβουν και κλείσει το spread, η Ελλάδα θα μπορεί να βγεί στις αγορές και το πρόβλημα θα λυθεί.

Ο δεύτερος προβληματισμός είναι γιατί να δίνουν δανεικά στην Ελλάδα οι πιστωτές για να σβήνει φθηνά το χρέος της. Η απάντηση είναι διότι τώρα που δεν την αφήσανε να το κάνει, έγινε κούρεμα - και θα γίνει κι άλλο. Και η εναλλακτική είναι να αγοράζει η Ελλάδα ομόλογα της με τα λεφτά των αποκρατικοποιήσεων.

Ο διάλογος γενικά γύρω απο το ζήτημα είναι απο περίεργος μέχρι ύποπτος. Η επαναγορά ομολόγων στη δευτερογεννή αγορά απο οποιαδήποτε χώρα χρωστάει και αντιμετωπίζει κρίση είναι η πλέον ενδεδειγμένη, τίμια και αποτελεσματική λύση.

Και όμως η Γερμανία πρωτίστως και οι άλλες ευρωπαικές χώρες, δεν το επέτρεψαν αυτό στην Ελλάδα. Αντίθετα της το απαγόρευσαν απο το πρώτο κιόλας μνημόνιο. Τώρα βέβαια που διαπιστώνουν το αδιέξοδο στο οποίο μπορεί να οδηγήσει η ισπανία και η Ιταλία ενδέχεται να το ξανασυζητήσουν.

Και κάτι τελευταίο: Και μόνο που θα ανακοινωθεί οτι επιτρέπεται μια χώρα να επαναγοράζει χρέος της στη δευτερογεννή αγορά και να το σβήνει με χρήματα που θα διαθέτει η Ε.Ε, οι πιέσεις στις αγορές ομολόγων θα σταματήσουν αμέσως.

Ίσως η απαγόρευση αυτή να ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ευρωπαικής ηγεσίας στο ζήτημα της ελληνικής κρίσης.