Ως τώρα τουλάχιστον η κυβέρνηση χρησιμοποίησε την οικονομία με επικοινωνιακούς όρους και απόλυτα πολιτικούς στόχους. Ακόμη και ο ΣΕΒ έχει την άποψη ότι μιλάει για "μάξιμουμ" μεταρρυθμίσεις που στην πράξη αποδεικνύονται "μίνιμουμ", ενώ από την άλλη πλευρά εφεύρε την διαβόητη απογραφή για να ξεφύγει από τις προεκλογικές υποσχέσεις της, να αμαυρώσει όσα έκανε η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη και για να μπορεί να κοκορεύεται ο κ. Αλογοσκούφης ότι κατέβασε το έλλειμμα από το 7% στο 2,6% και ακόμη χαμηλότερα αν περάσει το νέο κόλπο. Ακριβώς πολιτικά θέλει να εκμεταλλευθεί πάλι, αυτή την θηριώδη αύξηση κατά 25% του ΑΕΠ που μηχανεύτηκε, όχι βέβαια μόνος του, ο κ. Κοντοπυράκης της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας.
Φυσικά, οι πρώτες αντιδράσεις από την Κομισιόν, όπου η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία υπέβαλε τις νέες εκτιμήσεις της για το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν ήταν από περιπαιχτικές έως αρνητικές, αλλά το πιθανότερο είναι ότι θα επέλθει κάποιος συμβιβασμός, εκτός και αν ο κ. Αλμούνια τα πάρει στο κρανίο. Αν δηλαδή θεωρήσει ότι η Αθήνα καταφεύγει σ΄ αυτή τη μηχανή την συγκεκριμένη δεδομένη στιγμή για να μην προχωρήσει σε επώδυνες διαρθρωτικές αλλαγές, ιδιαίτερα εν όψει εκλογών, όπως της ζητάει η Κομισιόν. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ενώ ο κ. Αλογοσκούφης υποστηρίζει ότι με τα ισχύοντα στοιχεία το έλλειμμα θα πέσει στο 2,6% και τον επόμενο χρόνο στο 2,4%, ο κ. Αλμούνια διατηρεί τις αμφιβολίες του, μιλάει για 3%και 3,7%αντίστοιχα και αυτός είναι που θα κρίνει αν η πτώση του ελλείμματος είναι αληθινή Αρα, με αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση καθαρίζει με τον κ. Αλμούνια, ρίχνει το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ αφού το ΑΕΠ αυξάνεται θεαματικά, βγαίνει από την επιτήρηση και κάνει παροχές.
Η αναβάθμιση του ΑΕΠ και μάλιστα σε τέτοιο ποσοστό, δημιουργεί πιθανότατα και άλλους μπελάδες. ΄Ενας πολύ μεγάλος μπελάς είναι ότι οι Βρυξέλλες θα προχωρήσουν σε περικοπές των κονδυλίων που παίρνει η Ελλάδα από τα κοινοτικά κονδύλια, αφού πια το ΑΕΠ θα συγκλίνει στο 95% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Επιπλέον, θα ανεβούν και οι εισφορές της προς την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση. Ετσι, για λόγους συμφέροντος, η Γιούροστατ μάλλον θα αποδεχθεί ένα πολύ υψηλό αύξησης του ελληνικού ΑΕΠ, αν όχι το 25% στο σύνολό του. Ηλίθιοι είναι να πουν όχι όταν κάποιος πάει και τους επιστρέφει κονδύλια;
Ο δεύτερος μπελάς της ένταξης του ΑΕΠ της μαύρης οικονομίας στο επίσημο ΑΕΠ και μάλιστα χωρίς εισπρακτικά οφέλη του κράτους, είναι ότι θα ανεβούν οι απαιτήσεις για αυξήσεις από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Γιατί έτσι θα φανεί πανηγυρικά ότι υπάρχει ένας κόσμος των υπηρεσιών, των αυτοαπασχολούμενων και των επιχειρηματιών που απολαμβάνει χωρίς να πληρώνει φόρουςή ΦΠΑ και υπάρχει και ένας κόσμος που πιέζεται για να τα βγάλει πέρα. Ο τρίτος μπελάς είναι ότι η κυβέρνηση θα βρεθεί στο στόχαστρο επικρίσεων για την απογραφή και για όσα έλεγε περί του ελλείμματος το οποίο παρέλαβε, αφού η νέα βάση υπολογισμού του ΑΕΠ είναι το 2000 και άρα έλεγε ψέματα, αλλά αυτό λίγο την ενοχλεί.
Ο κ. Αλογοσκούφης τονίζει ότι οι κυβερνήσεις αναθεωρούν κάθε τόσο τον υπολογισμότου ΑΕΠ και αυτό είναι σωστό. Δεν τον αναθεωρούν ωστόσο, κατά 25% και δεν είναι απολύτως τακτά τα διαστήματα αναθεώρησης. Επομένως, η μόνη λογική εξήγηση της συγκεκριμένης κίνησης αυτή την δεδομένη στιγμή είναι ότι η κυβέρνηση πάει για πρόωρες εκλογές, θέλει να βγει η οικονομία από την επιτήρηση της Κομισιόν για να μπορεί να προχωρήσει σε παροχές, δεν ήταν καθόλου βέβαιη ότι ο κ. Αλμούνια θα την έβγαζε χωρίς να πάρει μόνιμα διαρθρωτικά μέτρα για τη μείωση του ελλείμματος και βρήκε την λύση να ξεπεράσει αυτόν τον σκόπελο με την αναθεώρηση του ΑΕΠ. Εστω και αν κοστίζει κάτι περισσότερο!
Αγγελος Στάγκος
