Το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο (Α΄ Τμήμα) έκρινε, ειδικότερα, κατά πλειοψηφία, ότι:

·Το οικογενειακό επίδομα (10% επί των συντάξεων) καλώς δίδεται μόνο στον έναν σύζυγο συνταξιούχο του ΙΚΑ. Η μη χορήγησή του στους έγγαμους συνταξιούχους του ΙΚΑ, εκ των οποίων ο ένας εργάζεται ή είναι συνταξιούχος και κατά κοινή πείρα οι απολαβές τους υπερβαίνουν το ποσό του επιδόματος, δεν είναι αντίθετη στη συνταγματική αρχή της ισότητας, δεδομένου ότι οι συγκεκριμένοι συνταξιούχοι του ΙΚΑ δεν τελούν κάτω από τις ίδιες συνθήκες.

·Η καταβολή του επιδόματος στον έναν από τους δύο συνταξιούχους δεν είναι αντίθετη στη διάταξη του άρθρου 21 του Συντάγματος για την προστασία της οικογένειας.

·Κατά τη μειοψηφία του δικαστηρίου, πάντως (σύμβουλος Επικρατείας κ. Γ. Σγουρόγλου και πάρεδρος κ. Δ. Εμμανουηλίδης), η χορήγηση του οικογενειακού επιδόματος μόνο στον έναν από τους δύο συνταξιούχους του ΙΚΑ είναι αντίθετη τόσο στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας όσο και στο άρθρο 21 περί προστασίας της οικογένειας. Και τούτο, διότι με τον μονομερή τρόπο χορήγησής του εισάγεται αδικαιολόγητη διάκριση. Κατά τους προαναφερθέντες, το επίδομα πρέπει να δίδεται σε όλους τους συνταξιούχους, χωρίς περιορισμούς, εφόσον σκοπός του είναι η παροχή βοήθειας για την αντιμετώπιση των πρόσθετων οικογενειακών βαρών. Επομένως, όπως υποστηρίζουν, δεν είναι δυνατόν να εξαρτάται η χορήγηση της εν λόγω προσαύξησης σε συνταξιούχο του ΙΚΑ από το αν ο σύζυγός του εργάζεται ή είναι συνταξιούχος ασφαλιστικού οργανισμού ή του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου Δικαίου.