Η μείωση αυτή σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία προσδιορίζεται στο 2% μέσα στα επόμενα δυο χρόνια.

Πιο αναλυτικά, η έκθεση του ΔΝΤ διαπιστώνει ότι στην περίπτωση αυτή θα υπάρξει θετική επίπτωση στην ανταγωνιστικότητα, αλλά και αρνητική επίπτωση στη ζήτηση.

Σύμφωνα με την προσομοίωση που πραγματοποίησε το ΔΝΤ, η βραχυπρόθεσμη επίπτωση της μείωσης των μισθών στην οικονομική δραστηριότητα είναι μεγαλύτερη, εάν την υιοθετήσουν λιγότερες χώρες.

Το Ταμείο προβλέπει δύο βασικές επιπτώσεις:

Θετική επίπτωση στην ανταγωνιστικότητα

Αναφορικά με την ανταγωνιστικότητα, διαπιστώνεται αύξηση της συμβολής των εξαγωγών στην ανάπτυξη. Αυτή η αύξηση των εξαγωγών, μέσω της παραγωγής υψηλότερων εισοδημάτων, στηρίζει την κατανάλωση και τις πρόσθετες επενδύσεις - για να υπάρξει ευθυγράμμιση με την υψηλότερη ζήτηση.

Αρνητική επίπτωση στη ζήτηση

Όσον αφορά στη ζήτηση, η μείωση των μισθών σε συνδυασμό με την αύξηση στα πραγματικά επιτόκια που μετριάζει τη θετική επίπτωση στην κατανάλωση και τις επενδύσεις, θα είχε αρνητικές επιπτώσεις. Πιο συγκεκριμένα, καθώς τα ονομαστικά επιτόκια δεν αντανακλούν τις αποπληθωριστικές επιπτώσεις στους μισθούς, τα πραγματικά επιτόκια αυξάνονται πάνω από το μέσο όρο στα πρώτα δυο χρόνια.