Η αναστολή της χρηματοδότησης, όπως εξηγεί ο υπουργός, θα γίνεται «μετά από απόφαση της Βουλής με ονομαστική ψηφοφορία και την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών».

Οι νομοτεχνικές αλλαγές προβλέπουν ότι η εφαρμογή των διατάξεων αυτών:

• Θα αφορά αποκλειστικά στις περιπτώσεις εγκληματικής οργάνωσης και τρομοκρατίας.
• Θα αφορά στην «περίπτωση άσκησης δίωξης», αλλά και στην περίπτωση «επιβολής προσωρινής κράτησης κατά το άρθρο 282 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, κατόπιν αδείας της Βουλής σύμφωνα με το άρθρο 62 του Συντάγματος»,
• Θα εφαρμόζεται όταν η δίωξη στρέφεται «κατά περισσότερων του ενός πέμπτου των βουλευτών ή του ενός πέμπτου των ευρωβουλευτών ή του ενός πέμπτου των μελών του κεντρικού οργάνου διοίκησης»

Όπως τόνισε ο κ.Μιχελάκης «στόχος μας ήταν η ευρύτερη πολιτική συναίνεση» και για το σκοπό αυτό είχε συναντήσεις με εκπροσώπους των κομμάτων «έτσι ώστε όλοι μαζί να στείλουμε ένα ισχυρό μήνυμα».

Σημειώνεται ότι στο ίδιο νομοσχέδιο έχει κατατεθεί σχετική τροπολογία και από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Η τροπολογία τριών βουλευτών της ΔΗΜΑΡ

Τη δική τους τροπολογία για την αναστολή κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων σε περίπτωση εμπλοκής στελεχών τους σε εγκληματικές δραστηριότητες κατέθεσαν τρεις βουλευτές της ΔΗΜΑΡ, Νίκος Τσούκαλης, Ασημίνα Ξηροτύρη και Νίκη Φούντα.

Όπως αναφέρουν οι όροι και οι προϋποθέσεις πρέπει να διαφοροποιούνται στην περίπτωση που τα στελέχη δεν έχουν τη βουλευτική ιδιότητα. Και αυτό γιατί για τους βουλευτές προβλέπεται η διαδικασία της άρσης ασυλίας από την ολομέλεια της Βουλής κάτι το οποίο δεν ισχύει για τα μη κοινοβουλευτικά στελέχη.

Έτσι λοιπόν για τα κοινοβουλευτικά στελέχη κρίνεται επαρκής η διαδικασία- αξιολόγηση των στοιχείων από την επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής και την Ολομέλεια προκειμένου να ανασταλεί προσωρινά η χρηματοδότηση, ενώ για τα μη κοινοβουλευτικά στελέχη θα πρέπει να προηγείται ένα δεύτερο στάδιο αξιολόγησης που πρέπει να είναι αυτό του αμετάκλητου παραπεμπτικού βουλεύματος.

Επίσης για την επιβολή της αναστολής ή την άρση των συνεπειών τους κρίνεται επαρκής αυτή η ίδια η δικαστική πράξη στη μεν πρώτη περίπτωση η πράξη του εισαγγελέα που ασκεί τη δίωξη κατά κοινοβουλευτικών προσώπων στη δε δεύτερη διάταξη του παραπεμπτικού βουλεύματος ως «οιονεί περιοριστικός όρος». Το ίδιο θα ισχύει για την περίπτωση άρσης της αναστολής, δια της αμετάκλητης απόφασης ή βουλεύματος.