Κατά τη Συμπληρωματική Συνάντηση για την Ανθρώπινη Διάσταση του ΟΑΣΕ, που φιλοξενήθηκε στη Βιέννη υπό την αιγίδα της φινλανδικής προεδρίας του Οργανισμού και του Γραφείου Δημοκρατικών Θεσμών και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ODIHR), ο Αμπντουραχίμογλου επανέφερε τις γνωστές τουρκικές θέσεις περί “τουρκικής μειονότητας” στη Δυτική Θράκη, κάνοντας λόγο για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με αιχμή την εκπαίδευση και τη θρησκευτική ελευθερία.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ισλαμιστικής φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας Akşam, με πηγή το κρατικό πρακτορείο Anadolu, ο Αμπντουραχίμογλου ισχυρίστηκε ότι έχουν κλείσει δεκάδες σχολεία που «ανήκαν στην τουρκική μειονότητα», ενώ επεσήμανε πως δεν έχουν εφαρμοστεί για 17 χρόνια αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που αφορούν την Τουρκική Ένωση Ξάνθης και παρεμφερείς συλλόγους.

Παράλληλα, επανέφερε το πάγιο τουρκικό αίτημα για αναγνώριση “εκλεγμένων μουφτήδων”, κάνοντας λόγο για άρνηση της Ελλάδας να σεβαστεί το σχετικό “δικαίωμα” της μειονότητας. Κατηγόρησε, επίσης, την ελληνική πολιτεία ότι αρνείται τον διάλογο με εκπροσώπους της κοινότητας, εμποδίζει τη δημιουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων και υποβαθμίζει τα μειονοτικά σχολεία.

Σε μια απολύτως πολιτική δήλωση, ο Αμπντουραχίμογλου διαμαρτυρήθηκε για τον αποκλεισμό, όπως είπε, μειονοτικών υποψηφίων από το ελληνικό κοινοβούλιο εξαιτίας του ορίου του 3%, αναφερόμενος στο Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας και σε ανεξάρτητους υποψηφίους που “δεν μπόρεσαν να εκλεγούν παρά την υποστήριξη που έλαβαν”.

Η ρητορική αυτή δεν είναι νέα – αποτελεί πάγιο μοτίβο των τουρκικών παρεμβάσεων στα διεθνή φόρα, όπου επιδιώκεται η κατοχύρωση του όρου “τουρκική μειονότητα” κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάννης, η οποία αναγνωρίζει μόνον μουσουλμανική μειονότητα στη Δυτική Θράκη. Τόσο το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών όσο και τα αρμόδια όργανα της Ε.Ε. έχουν επανειλημμένως επισημάνει ότι η Ελλάδα σέβεται πλήρως τα δικαιώματα της μουσουλμανικής μειονότητας, όπως προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο και τις ευρωπαϊκές συνθήκες.

Ωστόσο, η επιμονή της Άγκυρας να επαναφέρει το ζήτημα, αξιοποιώντας “μη κυβερνητικές οργανώσεις” με διακηρυγμένους δεσμούς με το τουρκικό κράτος, δείχνει πως η γεωπολιτική εργαλειοποίηση της μειονότητας παραμένει ενεργό εργαλείο στην τουρκική φαρέτρα πίεσης προς την Ελλάδα.