Η διετής έρευνα, όπου συμμετείχαν 5.400 επιχειρήσεις παγκοσμίως,αποτελεί μία από τις πιο περιεκτικές στο είδος και διενεργήθηκε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Martin-Luther, Halle-Wittenberg, της Γερμανίας. Η έρευνα αποκάλυψε ότι το 43% των εταιρειών που αντιμετώπισαν περιστατικά οικονομικού εγκλήματος τα τελευταία 2 χρόνια, σημείωσε άμεσες απώλειες που ξεπέρασαν τα 4,2 δις δολάρια. Οι απώλειες προκλήθηκαν από μια σειρά οικονομικών εγκλημάτων, μεταξύ των οποίων η σκοπίμως λανθασμένη λογιστική απεικόνιση των περιουσιακών στοιχείων, η λογιστική απάτη, η δωροδοκία και η διαφθορά, το ξέπλυμα χρήματος, καθώς και η παραβίαση της πνευματικής ιδιοκτησίας.
Εκτός από τις άμεσες οικονομικές απώλειες που προέκυψαν από οικονομικό έγκλημα, οι επιχειρήσεις ανέφεραν πως υπέστησαν σοβαρές «παράπλευρες απώλειες» στις καθημερινές λειτουργίες, με αρνητικές επιπτώσεις και στις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Το 88% όσων κατήγγειλαν κάποιο περιστατικό οικονομικού εγκλήματος, ανέφερε ότι έβλαψε το όνομα και το brand τους και είχε αντίκτυπο στο ηθικό των εργαζομένων. Το 84% είπε πως έβλαψε τις σχέσεις τους με άλλες εταιρείες και αύξησε το κόστος συνδιαλλαγής με τις ρυθμιστικές αρχές. Τέλος, το 69% επισήμανε ότι το οικονομικό έγκλημα επέδρασε αρνητικά στην τιμή της μετοχής τους.
Η έρευνα με τίτλο «Οικονομικό έγκλημα: Ανθρωποι, Κουλτούρα και Έλεγχοι», αποκάλυψε ότι το οικονομικό έγκλημα είναι μια παγκόσμια υπόθεση, καθώς επηρεάζει όλες τις επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από το μέγεθός τους, σε κάθε ήπειρο και κλάδο. Καθώς, μάλιστα, το οικονομικό έγκλημα παραμένειανεξέλεγκτο δεν έχει μειωθεί τα τελευταία 8 χρόνια κατά τα οποία η PwC διεξάγει αυτήν την έρευνα - oι περισσότερες επιχειρήσεις εμφανίζονται αισιόδοξες, καθώς πιστεύουν ότι τα μέτρα ελέγχου θα περιορίσουν την έκθεσή τους σε περιστατικά οικονομικού εγκλήματος στο μέλλον. Μόνο το 11% των ερωτηθέντων θεωρεί πιθανό το ενδεχόμενο να πέσουν θύματα οικονομικού εγκλήματος στη χώρα τους για τα επόμενα 2 χρόνια.
«Είναι απλά αδύνατο να περιοριστεί το οικονομικό έγκλημα. Είναι σα να παλεύουμε με τη Λερναία Ύδρα, μόλις καταπολεμηθεί η μία μορφή οικονομικού εγκλήματος αμέσως αναπτύσσεται στη θέση της μια άλλη,» σχολίασε ο κ. Steven Skalak, Global Investigations & Forensics Leader της PricewaterhouseCoopers. Οι έλεγχοι από μόνοι τους δεν αρκούν. Η απάντηση βρίσκεται στην υιοθέτηση μίας κουλτούρας που υποστηρίζει τις προσπάθειες ελέγχου και την καταγγελία με ξεκάθαρες ηθικές κατευθυντήριες γραμμές. Οι εταιρείες πρέπει να δημιουργούν συνθήκες εμπιστοσύνης και αφοσίωσης στους εργαζομένους τους, να δίνουν στους εργαζόμενους την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση για να κάνουν το σωστό, και να εφαρμόζουν σαφείς κυρώσεις για όσους διαπράττουν οικονομικό έγκλημα, ανεξάρτητα από τη θέση που κατέχουν στην εταιρεία.»
Η έρευνα του 2007 αποκάλυψε πως υπάρχει άμεση συσχέτιση ανάμεσα στο μέγεθος της εταιρείας και στο βαθμό διάδοσης του οικονομικού εγκλήματος. Από τις επιχειρήσεις που απασχολούν 5.000 και πλέον εργαζόμενους, το 62% ανέφερε πως έχουν υπάρξει θύματα οικονομικού εγκλήματος. Το συγκεκριμένο ποσοστόέπεσε στο 52% για εταιρείες που απασχολούν 1001 έως 5000 εργαζόμενουςκαι στο 32% για μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 200 εργαζόμενους.
Κανένας κλάδος δεν είναι διασφαλισμένος έναντι του οικονομικού εγκλήματος. Από την έρευνα προκύπτει ότι ο κλάδος των ασφαλιστικών υπηρεσιών και του λιανικού εμπορίου είναι ο πιο ευάλωτος στο οικονομικό έγκλημα με το 57% των εταιρειών να καταγγέλλουν κάποιο περιστατικό οικονομικού εγκλήματος. Ακολουθούν οι κρατικές υπηρεσίες και ο ευρύτερος δημόσιος τομέας με 54%, οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες με 46% και οι αυτοκινητοβιομηχανίες με 44%. Οι συνηθέστερες μορφές οικονομικού εγκλήματος ανά κλάδο ποικίλουν εξαιτίας των διαφορετικών λειτουργικών χαρακτηριστικών που διαθέτει ο καθένας.
Η κλοπή αποτελεί τη συνηθέστερη μορφή οικονομικού εγκλήματος, σύμφωνα με το 30% όσων δήλωσαν πως έχουν πέσει θύματα κάποιου είδους οικονομικού εγκλήματος. Η παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας κυμάνθηκε στο 15%, η διαφθορά και η δωροδοκία σ