Εκεί αναμένεται την Κυριακή να υπογράψει την αμφιλεγόμενη συμφωνία με τον Ζόραν Ζάεφ και από εκεί ξεκινά μία επόμενη φάση για την ελληνική και βαλκανική Ιστορία, η οποία κανείς δεν ξέρει πού καταλήγει.
Γιατί όμως στις Πρέσπες; Ποιος είναι ο λόγος που συμφωνήθηκε αυτός ο τόπος και ποιος ο συμβολισμός;
Οι Πρέσπες είναι συνδεδεμένες στενά με το Μακεδονικό ζήτημα, αλλά και με τον ρόλο της ελληνικής Αριστεράς στην εξέλιξή του.
Εκεί και συγκεκριμένα στους Ψαράδες των Πρεσπών, συνήλθε τον Ιανουάριο του 1949 η 5η Ολομέλειατου ΚΚΕ. Και εκεί πέρασε η γραμμή του κόμματος, από την «πλέρια ισοτιμία για τους λαούς που ζούσαν στην Ελλάδα» στην θέση για την «Ενιαία και Ανεξάρτητη Μακεδονία». Εκεί αποφάσισαν οι Ελληνες κομμουνιστές υπέρ του δικαιώματος «της εθνικής αποκατάστασης και αυτοδιάθεσης του μακεδονικού λαού».
Αναφερόταν συγκεκριμένα και μεταξύ άλλων στην απόφαση της ολομέλειας: «Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του ΔΣΕ και της λαϊκής επανάστασης, ο μακεδονικός λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του έτσι όπως το θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει».
Όλα αυτά λίγους μήνες πριν από το τέλος του Εμφυλίου. Τον Ιούλιο ο Τίτο έκλεισε τα ελληνογιουγκοσλαβικά σύνορα και το παιχνίδι του ΚΚΕ με τον «μακεδονικό λαό» τελείωσε. Τον Αύγουστο ηττήθηκε οριστικά ο λεγόμενος Δημοκρατικός Στρατός.
Τι σχέση έχει τώρα με όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ; Αν δεν είναι ατυχής σύμπτωση η επιλογή της τοποθεσίας για την υπογραφή της συμφωνίας, είναι κάτι πολύ χειρότερο: μία επιστροφή στα εμφυλιοπολεμικά πάθη.