Με αφορμή και τον θάνατο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τα όσα ανέφερε ο Ευάγγελος Βενιζέλος για την παρ’ ολίγον έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, έχει μία αξία να αναλογιστεί κανείς τι συνέβη στη χώρα μέσα σε αυτήν την εικοσαετία.
Πώς για ασήμαντους μικροπολιτικούς λόγους αναστράφηκε η ανοδική πορεία της οικονομίας (ας θυμηθούμε την ανεκδιήγητη επιλογή της «απογραφής»), πώς ακυρώθηκε το «success story» και η Ελλάδα έφθασε μέσε σε πέντε χρόνια, το 2009, στον γκρεμό, πώς έφθασε σε εκρηκτικά επίπεδα το χρέος, πώς διαλύθηκε το πολιτικο-κομματικό σύστημα, με όλες τις παρενέργειες που τώρα ακόμη βλέπουμε.
Πολλοί μπορεί ακόμη και σήμερα να έχουν τις αντιρρήσεις τους για τους Ολυμπιακούς ή να αναζητούν κάπως αδύναμα επιχειρήματα για να υπερασπιστούν τα όσα έγιναν στην πενταετία 2004-2009.
Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού, στα όσα πραγματικά συνέβησαν και στην πορεία που είχε η χώρα.
Και αυτήν πρέπει να συνειδητοποιήσουμε…